Błędy na stronie

Post autor: **Kaito Ishikawa** » 28 sty 2026, o 14:38

Link:

Błąd: Pierwsze posty tematów do poprawy PART 1 - Soso - ( mana w generatorze została wyczerpana )
Poprawna wersja:

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/EsiCpXD.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b]Pozostałość po Wyrębie[/b][/center][/quote]
[quote][center]
Jest to obszar w kształcie okręgu o średnicy około kilometra. Jak sama nazwa wskazuje jest to po prostu gigantyczna polana. Kiedyś był tutaj duży kawałek lasu, jednak drwale zwyczajnie ścięli drzewa, pozyskując cenny surowiec jakim jest drewno sosnowe. Teraz gdzieniegdzie można znaleźć jeszcze pozostałości po wyrębie takie jak luzem rzucone drewniane kłody w różnych rozmiarach i kształtach (w niedużych ilościach), a także tkwiące jeszcze w ziemi pniaki, których wysokość nie przekraczała 40 centymetrów.

W promieniu około 70 metrów od środka obszaru znajduje się jednak jeszcze niewielki lasek. Drzewa w tym lasku rosną dość blisko siebie (od 2 do 5 metrów) i są wysokie na maksymalnie 7 metrów. Jednak są to głównie sosny, więc wspinaczka na nie może być bardzo trudna. Ciężko stwierdzić dlaczego lasek ten akurat znajduje się na środku. Jedna teoria głosi, że po prostu tak to sobie wymyślili drwale. Wycięli wszystko dookoła i zostawili tylko centralną część. Inna natomiast mówi, że w środku tego wielkiego kawałka lasu znajdowały się malutkie jeszcze drzewka, które zostały oszczędzone przez miłościwych ludzi z siekierami i po kilkunastu latach przeistoczyły się w młode i silne drzewa. Jedna teoria nie wyklucza drugiej, prawda?

Obszar ten znajduje się w południowo-zachodniej części Soso. Przecina go jeden ze szlaków transportowych, więc miejsce to jest dość często odwiedzane przez kupców. Głównie w czasie pokoju, bo podczas wojny raczej żaden kupiec tędy nie przejdzie. Odległość do granicy z Kyuzo wynosi około 60 kilometrów , natomiast do granicy z Shigashi no Kibu - 120 kilometrów.[/center]
[/quote]

viewtopic.php?p=106088#p106088

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/baXUuFa.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b][color=gold][size=120]Siedziba Klanu Moriyama[/size][/color][/b][/center][/quote]
[quote]
[akap]Na południu Soso, niemalże na granicy z Daishi znajduje się stara siedziba Klanu Moriyama. Nawet najstarsi mieszkańcy prowincji nie są w stanie określić jak wiele lat te, całkiem obszerne, połacie terenu są zajęte przez niegdyś dumny, a teraz niemalże martwy ród. Kim był Klan Moriyama? Na to pytanie można otrzymać wiele odpowiedzi, ale każda zawiera w sobie drobne napomknięcie, że jest to rodzina wywodząca się z Teiz. Niektórzy powiedzą, że to zwykli budowniczowie, którzy zbudowali jakiś tam most na Lazurowych Wybrzeżach. Jeszcze inni nazywają ich po prostu samurajami. Pośród niejasnych opowieści da się usłyszeć, że w jakiś sposób związani byli z Rodem Kōseki. Jaka jest ich przeszłość? Aby być pewnym należałoby zapytać ostatnich członków lub przejrzeć stare, zapewne rozpadające się, kroniki.[/akap]
[akap]Siedziba znajduje się na obrzeżach małej osady, nazywanej Akiba. Długa, wyłożona kamienieniami ścieżka prowadzi, zdawałoby się, donikąd, a jednak na horyzoncie zaczyna malować się szarość ruiny jaką jest mur. Kamienny, mający jedynie metr pięćdziesiąt wysokości, niegdyś wyglądał naprawdę solidnie, chociaż stanowił raczej element estetyki, niż obrony. Aktualnie nie pełni żadnej z tych funkcji. Momentami niemalże zawalony, a jednak przy dużej bramie odnowiony. Duża brama w tym przypadku odnosiła się do łuku, pod którym znajdowała się mocna, dębowa brama wzmacniana stalą. Tak, jakby takie zabezpieczenie było potrzebne przy tak fatalnych murach. Kamień pomalowany był na biało, a dodatki były czarne co może robiło kiedyś wrażenie, gdy czarny nie był szary, a biały nie był zżółciały. Dalej prowadziła już znacznie lepsza ścieżka - płaskie kamienie znajdowały się ciasno obok siebie, a co jakiś czas na brzegu stały większe skały, jakby zaznaczając odległość. W połowie drogi znajdowała się mała i niestety zawalona... latarnia? Kamienna "wieżyczka" z lampą olejną w środku. Dookoła znajdowała się prawdziwie martwa natura. Na ile była martwa ze względu na porę roku? Ogród nawet w lecie nie wyglądał wspaniale. Zarośnięty, niezadbany, wręcz upiorny od uschniętych krzewów i drzew.[/akap]
[akap]Ścieżka kończyła się dużym domostwem wyrwanym wręcz z wysp Lazurowych Wybrzeży. Ciemne, wręcz czarne drewno połączone było z bielą cienkich ścian. Przód był nieco odgrodzony - wysokim, już pogniłym płotem z szerokich desek. Nie widać było niczego od przodu. Duże drzwi miały prostą, czarną klamkę i kołatkę. Po wejściu znajdowaliśmy się tak naprawdę jeszcze na zewnątrz. Prosty przystanek, by zdjąć buty i ruszyć długim, odsłoniętym po bokach korytarzem o drewnianej podłodze. Nad nim znajdował się szeroki dach, który sprawiał, że deszcz mimo zacinania nie padał na podłogę. W końcu korytarz rozdwajał się do zamkniętego już budynku jedynie przesłoniętego półprzeźroczystą zasłoną - chociaż w zimie drzwi były zasuwane. Dwie odnogi szły w przeciwne strony, ale tylko pozornie, gdyż tworzyły kwadrat. Dookoła były mniejsze i większe pokoje różnego przeznaczenia. Aktualnie w większości zakurzone i częściowo nawet zniszczone. W centrum znajdowało się dojo - najwspanialszy punkt całej siedziby, który nawet w tak ciężkich czasach wciąż robi wrażenie. Na potężnych wzmocnieniach nad drewnianą podłogą znajduje się sporych rozmiarów, zdawałoby się, klejnot owinięty łańcuchami przytwierdzonymi do sklepienia. Biały kryształ do złudzenia przypomina diament, a jednak nim nie jest. Ponad nim szyba, która przepuszcza światło, a to padając na kryształ tworzy przepiękny efekt wewnątrz dojo. Za samą siedzibą jest mały, zarośnięty staw z rybami albo i nie. Nikt tego nie wie, bo woda jest brudna od roślin. Mały ogród przecinają wąskie ścieżki, a w dwóch miejscach są ławeczki, by podziwiać aktualnie okropne krajobrazy. Gdzieniegdzie wisiały chorągwie z symbolem mon klanu, a był nim czarny okrąg na białym tle, w środek którego wpisany był biały symbol na słowo "trzy".[/akap]
[akap]Kto mieszkał w siedzibie? Trudno powiedzieć, ale wiadomo było, że przy bramie stoi [url=https://i.imgur.com/cZIiDml.jpg]młody, jak się okazywało, chłopak[/url] o egzotycznej, wręcz kobiecej urodzie. Mimo tego, że jego rysy były znacząco ostrzejsze, niż kobiece, to pozostawały gładkie, delikatne. Drobne, blade usta skrywały białe zęby. Miał jasną karnację, a może nawet zbyt jasną. Był też szczupły, co widać było przede wszystkim po twarzy, dłoniach i karku, bo reszta ciała ukryta została pod pięknym, czarno-złotym kimonem, chociaż trochę już zniszczonym najpewniej przez czas. Zielone, spokojne spojrzenie nie wyrażało wiele, jakby właściciel tego ciała, a więc dusza, była nieobecna. Szmaragd oczu podkreślały długie, gęste rzęsy. Jego włosy były jasne, jakby barwy nieco wyblakłego blondu, aczkolwiek nie było niczego z nimi nie tak. Zwyczajnie taką miały barwę. Były długie, uplecione w warkocz sięgający za połowę pleców. Grzywka swobodnie opadała na boki, chociaż rozdzielona była w prawą stronę, delikatnie przysłaniając oko. W lewym uchu posiadał wiszący kolczyk z zielonym kryształem, co zgrywało się z oczyma młodzieńca. Wyglądał na może dwadzieścia trzy lata, chociaż był całkiem wysoki. Możliwe, że miał sto osiemdziesiąt centymetrów wzrostu. Przy boku miał Katanę i Wakizashi przytroczone fioletowym pasem. A kto był wewnątrz, za młodzieńcem, pozostawało tajemnicą.[/akap]

[url=https://i.imgur.com/cZIiDml.jpg]Wygląd strażnika[/url][/quote]

viewtopic.php?f=18&t=2112

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/tm1mt1d.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b]Karczma "Oritoshi"[/b][/center][/quote]
[quote]
Miejsce znajdujące się na jednej z bocznych ścieżek, które przecinają tutejsze tereny, by ułatwić podróż każdemu kto chce przejść przez te wietrzne tereny. Na każdym takim szlaku zawsze znajdzie się punkt gdzie to podróżnik będzie mógł wypocząć. Napełnić żołądek jedzeniem czy ugasić swoje wypalające usta pragnienie. Samo to miejsce jest dość spore, bowiem ogólnie opisując posiada kilka pokoi, które oczywiście można wynająć za odpowiednią sumę pieniędzy. Te wyposażone są w to co potrzeba by wypocząć. Jakieś łóżko, które jest dość wygodne, lecz brak mu poduszki czy kołdry. Przy oknie, które rzuca światło do pokoju, a także daje wgląd na zewnątrz od strony głównego wejścia do karczmy znajduje się drewniany okrągły stół z jednym krzesłem i świecą. 
No tak, wchodząc do środka... Naprzeciw nas znajduje się sporej wielkości jak na taką lokalizację karczmy barek. Na półkach widnieją przeróżne trunku, za ladą natomiast stoi starszy barman o siwych krótkich włosach sterczących pionowo niczym swego rodzaju deska. Gdyby chciało się określić jego wiek, można by śmiało powiedzieć, że krąży on gdzieś przy 60 wiosnach. Przy barze jest również wejście do kuchni. Wraz z nim jest tutaj również jego żona, równie stara co sam barman, szczupła z długimi włosami sięgającymi po pas. A do pomocy mają nastoletnią dziewczynę. Ładna i jak na swój wiek kobieca. Kolor jej oczy zgrywa się w parę z kasztanowymi włosami. 
Na lewo, przed ladą znajduje się miejsce na kilka drewnianych stolików wraz z krzesłami, na których środku znajduje się spora świeca. Po prawej stronie budynku natomiast są schody prowadzące na wyższe piętro, prosto do wspomnianych wcześniej pokoi. 
[/quote]

viewtopic.php?p=11594#p11594

Kopiuj


[quote][center][img]https://i.imgur.com/QJbzW6k.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b][size=150]Obelisk Hikōhashira 飛行柱[/size][/b][/center][/quote]
[quote]
[akap]Jest pewne miejsce zapomniane przez ludzkość, położone w pobliżu pierwszych wzniesień na terytoriach Yusetsu. Nieopodal granicy z prowincją Soso, gdzie można już ujrzeć pierwsze góry terytoriów Karmazynowych Wzgórz, między kanionami i potężnymi, wyrzeźbionymi przez potężny wiatr blokami wapiennymi, znajduje się pewna piękna, pokryta zielenią dolina. Można w niej dojrzeć mnóstwo mniejszych lub większych strumieni, wychodzących od niewielkiego jeziorka znajdującego się na samym środku, do tego od strony gór można dojrzeć wielką rzekę In'nokawa, będącą swoistą granicą między terytoriami. Piękne, naturalne otoczenie, aż proszące się o zamieszkanie.[/akap]
[akap]Lecz nie tylko to się tu znajduje.[/akap]
[akap]Nad tymże jeziorkiem w centrum doliny znajduje się ogromny kamienny posąg, zwany Obeliskiem Hikōhashira. Strzelisty wytwór ludzkiej (i, wedle legendy, demonicznej) ręki o kształcie podłużnego czworoboku, ze zdobionym czystym złotem czubkiem w kształcie ostrosłupa. Czym więc ten obelisk różni się od tych, których wiele można spotkać w innych miejscach świata, na placach miejskich i w pałacach?[/akap]
[akap]Nie ma on podstawy. Unosi się w powietrzu, podtrzymywany strumieniem czystej chakry, połączonym z powierzchnią jeziora. Cały budulec, z którego powstał ten niezwykły wytwór, również jest pełen tejże życiodajnej energii - w efekcie powierzchnia kamienia zawsze zdaje się rzucać na okolice piękny blask, niezależnie od pogody.[/akap]
[akap]No, ale skąd właściwie coś tak wielkiego i potężnego pojawiło się w tym zapomnianym, acz niezwykłym i pięknym miejscu?[/akap]
[akap]Aby to zrozumieć, trzeba się cofnąć daleko. Aż do czasów wielkiej bitwy między Dziesięcioogoniastym Shinjuu i braćmi Otsutsuki - Hamurą i Hagoromo, znanym później jako Mędrzec Sześciu Ścieżek. Niestety, dokładnego opisu tego, co się tam wydarzyło, praktycznie nie da się teraz odnaleźć (aczkolwiek jest jedno miejsce, w którym najprawdopodobniej da się zdobyć odpowiednią wiedzę... lecz to nie jest odpowiednie miejsce na opisywanie tego). Krążą tylko pogłoski. A te mówią o długotrwałej walce potężnego demona o wielkości gór i dwójki dojrzałych shinobi, którzy ostatecznie doprowadzili do wielkiego zwycięstwa - i zapieczętowania chakry Dziesięcioogoniastego w ciele Mędrca. Pojedynek ten trwał ogromną ilość czasu i doprowadził do olbrzymich zniszczeń w okolicy. Ze względu jednak, że wydarzenia te odbyły się wiele lat temu, zniszczenia te zostały ponownie przejęte przez naturę. Dziury po potężnych uderzeniach zostały wypełnione wodą. Głazy zmieniły się we wzgórza lub przeszły erozję eoliczną, tworząc niezwykłe kształty. Wypiętrzenia ziemne stały się górami, otaczającymi dolinę. Jedyne, co pozostało, to właśnie Obelisk - wielki pomnik tego, co się wydarzyło. Powstał on poprzez wykorzystanie przez Hagoromo podłoża jako tarczy przed jednym z potężnych ataków Demona. Atak ten zniszczył większą część osłony, razem z podłożem i bocznymi sektorami, pozostawiając tylko podłużny pas, za którym stali bracia. Dzięki temu, że obaj skupili się na obronie, wzmocnili głaz własną chakrą - i w starciu z techniką Shinjuu został on nasączony olbrzymią ilością energii. Pomimo tego, że walka przeniosła się w inny sektor, obelisk pozostał w tym samym miejscu. Energia nagromadzona w obelisku wytworzyła ujście na dolnej strefie, łącząc się z ziemią. W ten sposób posąg zaczął unosić się w powietrzu, a z jego energii natura uzyskała wystarczającą siłę, by odnowić okolicę.[/akap][/quote]

viewtopic.php?p=227456#p227456

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/gMe4CtI.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b]Góry Soso[/b][/center][/quote]
[quote]Góry Soso to rozległy, zróżnicowany łańcuch górski rozciągający się w północno-zachodniej części prowincji, nadający całej krainie surowy, niekiedy wręcz odosobniony charakter. Masywy te są główną osią duchową regionu – miejscem, gdzie przyroda, wiatr i czas wydają się mówić więcej niż ludzie. Mimo swojej dzikości, Góry Soso nie są puste. Kryją w sobie dziesiątki rozproszonych wiosek, często ulokowanych na tarasach zbocz lub w zacisznych dolinach między urwiskami. Są trudne do znalezienia dla obcych – niektóre nie pojawiają się nawet na mapach. Ludność tutejsza żyje z hodowli, myślistwa, zbieractwa i wymiany dóbr z przygodnymi podróżnikami. 

Wśród wyższych partii gór znaleźć można pojedyncze klasztory i pustelnie, zbudowane najczęściej z kamienia i drewna modrzewiowego, które jest tutaj bardzo obfitym i łatwo dostępnym budulcem. Jednym z takich klasztorów jest popadający w ruinę i zapomnienie klasztor Bishamon, którego większość mieszkańców - braci albo zginęła, albo opuściła jego przybytki... obecnie zostały tam jedynie cztery osoby. Inne klasztory, zazwyczaj większe i w lepszym stanie, pełnią dziś funkcję schronienia dla pielgrzymów i poszukiwaczy duchowego wyciszenia.

Drogi prowadzące przez góry są wąskie i często zdradliwe — skaliste przełęcze, wiszące mosty i ścieżki zawieszone nad przepaściami to codzienność. Mimo to, przy głównych szlakach można napotkać kamienne kapliczki, stupy i posągi bodhisattwów, bądź rozmaitych kami – często porośnięte mchem, przykryte warstwą igliwia, wciśnięte między korzenie sosen. Mieszkańcy i podróżni zostawiają przy nich ryż, kadzidło, lub małe figurki z drewna.

Roślinność w Górach Soso jest bogata, choć podporządkowana surowemu klimatowi. Lasy iglaste dominują na wysokościach - sosny, świerki, modrzewie, jałowce. Latem można spotkać łany górskich irysów, dzikich chryzantem i ciemnofioletowych dzwonków, pojawiających się nagle wśród kamieni. Do tego rzadkie i cenne są mchy lecznicze i korzenie górskiego żeń-szenia, poszukiwane przez znachorów i aptekarzy.

Zwierzęta Gór Soso są ciche i czujne, jakby nauczone szacunku do tej ziemi. Ogromne drapieżne ptaki krążą wśród szczytów – orły, sokoły, a także opisywane tylko w opowieściach tengu, jakoby chroniące górskie szczyty i niektóre klasztory. Po lasach przemieszczają się wilki, górskie lisy, a czasem nawet niedźwiedzie, szczególnie aktywne na granicy zimy. Ponadto spotkać można dzikie kozy, jenoty, zające o srebrnym futrze, i bardzo rzadko – górskie, dzikie koty, które według lokalnych legend „widzą duchy”. Nocami w dolinach rozlega się pohukiwanie sów, a czasem... dźwięki, których pochodzenia nie zna nikt.
[/quote]

Post autor: **Kaito Ishikawa** » 29 sty 2026, o 17:26

Link:

Błąd: Pierwsze posty tematów do poprawy PART 2 - Soso
Poprawna wersja:

viewtopic.php?p=194606#p194606 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://img1.ak.crunchyroll.com/i/spire4/4c7691263e3685382585baf28cae22fe1323256458_full.jpg[/img][/center][/quote]
[quote][center][b]Koszary klanu Yamanaka[/b][/center][/quote]
[quote]
Koszary klanu Yamanaka, to budynek położony niedaleko siedziby władz prowincji. Jest to sporych rozmiarów gmach, zbudowany w tradycyjnym stylu. Posiada jedno zasadnicze wejście, które jest sporych rozmiarów bramą zwieńczoną strzelistym szczytem. Okna budynku są dosyć wąskie, ze względu na funkcje militarne budynku. W jego architekturze widać chęć połączenia tradycyjnych zdobień regionu z zastosowaniem militarnym i obronnym. Jego mury są grube i sam budynek bardzo łatwo może zostać zmieniony w twierdzę, która może bronić się przed atakami niezależnie od pozostałych części miasta. W środku całość utrzymana jest w ascetycznym porządku. Wszystko jest gustowne, ale skromne i stosunkowo surowe. Znajduje się tam część oddziałów wojskowych klanu Yamanaka, ale również sale treningowe, gdzie każdy żołnierz, czy shinobi może przyjść rozwinąć swoje umiejętności.
[/quote]

viewtopic.php?p=98598#p98598 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/BNjgPlR.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b]Dom rodziny Rakurai[/b][/center][/quote]
[quote][center]
Najzwyklejsze w świecie niczym nie wyróżniające się parterowe, jednorodzinne domostwo, to właśnie tutaj przyszło wychować się dwóm braciom Rakurai, Minoru i Sokiro. Po wejściu do środka, znajdujemy się w niewielkim przedsionku bezpośrednio połączonym od przodu z dużym pomieszczeniem pełniącym funkcję salonu i pokoju dziennego. Jest to największe pomieszczenie w całym domostwie, z dużym oknem na ścianie po lewej od wejścia, oświetlające bez większych problemów cały pokój, obok okna znajduje się również komin, którego zadaniem jest ogrzanie całego domu. Na środku znajduje się spora kanapa obok dwa fotele i przed nią stolik. Na ścianach wiszą obrazki o prze najróżniejszej tematyce od kwiatków przez pszczółki do krajobrazów gór i lasów. Po prawej znajdują się trzy pomieszczenia, kuchnia, łazienka i pokój należący do rodziców naszych braci. Zaś na przód od wejścia znajdują się jeszcze dwa pokoje, to tam właśnie mieszkają nasi bracia. W pokoju po lewej mieszka Minoru, z oknem na lewej ścianie z łóżkiem po prawej, szafą stolikiem i paroma innymi drobiazgami należącymi do Minoru. Pokój Sokiro nie różni się wiele bardziej, okno na prawej ścianie, łóżko na lewej i również kilka podstawowych mebli. Domostwo na zewnątrz ogrodzone jest nie wielkich rozmiarów płotem, na wolnej przestrzeni znajdującej się wewnątrz ogrodzonej części, często trenują bracia wraz ze swoim ojcem, oraz jest to miejsce do rąbania drewna potrzebnego do rozpalania drewna czy innych zajęć codziennego życia
[/center]
[/quote]

viewtopic.php?p=208795#p208795 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/Kwyh75b.png[/img][/center][/quote]
[quote][center][b]Kaikan - Dom Gościnny[/b][/center][/quote]
[quote]
Był to niewielki, ale bardzo piękny, otoczony płotem dom z ogrodem oraz niewielkim gorącym źródłem na tyle budynku. Cała ta dzielnica musiała znajdować się nad źródłami, gdyż wiele budynków miało swoje malutkie jeziorka. Po wejściu do środka nasi bohaterowie zastali niewielkie mieszkanko z łazienką, salonem, kuchnią oraz czterema sypialniami. Na stole w salonie czekała taca z ułożonymi przepięknymi czekoladkami oraz wazon z kwiatami wiśni. W każdej sypialni było wygodny futon oraz ubrania na przebranie. Było też tutaj wiele innych, potrzebnych do przygotowania się i odświeżenia przedmiotów. Lustra, kosmetyki, perfumy i wiele innych. Widać, że jest to dom, który musiał być udostępniany politycznym delegacją, gdyż bardzo dobrze prezentuje on stylistykę klanu Yamanaka. Mimo tego, że nie był ogromny, to miał klasę.
[/quote]

Post autor: **Kaito Ishikawa** » 21 lut 2026, o 20:09

Link:

Błąd: Pierwsze posty tematów do poprawy PART 1 - Kyuzo
Poprawna wersja:

viewtopic.php?p=95659#p95659 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/Z8CZrV4.png[/img][/center][/quote]
[quote][center]Cmentarz w górach[/center][/quote]
[quote]
Stary upiorny cmentarz nie odwiedzany przez nikogo, co dziwne bo leży niedaleko głównego traktu. Na środku pola zniszczonych nagrobków stoi zruinowany jedno piętrowy budynek, a w nim jest wejście do podziemnych krypt, które są istnym labiryntem w którym można się zgubić. Mimo bliskości do traktu dostanie się tu jest trudne dla normalnych ludzi dlatego został opuszczony. Mianowicie te trudności to to że leży on na pewnej górze do której jedynym dojściem jest kręta wąska droga zniszczona przez te wszystkie lata stania bez renowacji. Bardzo łatwo o wypadek w postaci osunięcia się ziemi i spadnięcia w otchłań. Podobno jest na szczyt inna droga, a dokładniej gdzieś u stóp góry znajduje się ukryty tunel który bezpiecznie prowadzi do opuszczonego budynku. Ale nikt tego nie potwierdził.[/quote]

viewtopic.php?p=136554#p136554 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/4X7LiJ7.png[/img][/center][/quote]
[quote][center]Lecznica rodziny Akamori[/center][/quote]
[quote][akap]W południowej części Kyuzo, kilkanaście kilometrów od granicy z Shigashi no Kibu, znajduje się mały budyneczek o jednej kondygnacji. Znajduje się on na drobnym wzniesieniu, góra trzy kilometry od najbliższych wiosek, kierując się drogą. W linii prostej powinno być to zdecydowanie krócej. Okoliczni mieszkańcy kojarzą to miejsce, w związku z jego wiekową historią - od dawien dawna w tym samym miejscu stała lecznica starego klanu Akamori, zajmującego się, oczywiście, medycyną. Budynek ten nie zmienił się drastycznie przez wszystkie te lata. To wciąż budowla w tradycyjnym stylu, wykonana w pełni z drewna, z drobną werandą na przedzie. Ciemne drzewo wygląda na solidne, jakby wcale nie miało setek lat, bo w rzeczywistości nie ma, remonty lecznicy odbywały się dosyć regularnie, w tym tak gruntowe. Czerwona dachówka układa się w dosyć stromy, niemalże strzelisty daszek - dosyć charakterystyczny dla tych górskich terenów. Do budynku prowadzi kilkanaście metrów ścieżki ułożonej z płaskich kamieni, wkopanych w ziemię, między którymi rośnie swobodnie trawa. Taka sama dróżka prowadzi do oddalonej o zaledwie kilka metrów studzienki wykonanej z drewna. Ma ona nawet kołowrotek, na który za pomocą sporej, żelaznej korby nawija się łańcuch i tym samym wyciąga wiadro zawieszone na haku. Należy zaznaczyć, że lecznica ta znajduje się niemalże równy kilometr od położonej głębiej siedziby klanu Akamori, czyli głównego domostwa. Wokoło rosną charakterystyczne dla tej rodziny klony palmowe, których liście są czerwonej barwy.[/akap]
[akap]Na wstępie wita nas weranda - prosty kawałek podłogi z daszkiem i barierką wokół. Po lewej stronie stoi niewielki, drewniany stół, a przy nim dwie ławki - w tym jedna tuż przy ścianie budynku. Po prawej zaś jest tylko i wyłącznie bujany, drewniany fotel obity ciemnozielonym materiałem oraz obok niego drobny stoliczek. Wiszą też tutaj lampiony z symbolem klanu Akamori - drzewem, którego korzenie łączą się z koroną, tworząc okrąg. Wieczorami Airen zazwyczaj je odpala, gdyż lubi panujący wtedy klimat.[/akap]
[akap]Wchodząc do środka, trafimy do przecinającego budynek na pół korytarza. Tutaj znajduje się trzy różne krzesła i ławeczka, czyniąc z tego miejsca swoistą poczekalnię. Po prawej stronie tego niezbyt długiego pomieszczenia znajdują się pojedyncze drzwi, które prowadzą do właściwej części lecznicy - wchodząc przez nie, zobaczymy zaraz po lewej, przy ścianie w rogu, regał z różnego rodzaju księgami i zwojami, wszystkie poruszają tematykę medyczną, a jakżeby inaczej. Obok tego stoi biurko, za którym na wygodnym, ciemnozielonym fotelu, zazwyczaj siedzi Airen i przyjmuje potrzebujących. Naprzeciwko naturalnie też są siedziska - również dwa fotele, identyczne jak ten, na którym zasiada Akamori. Dalej, przy ścianie po prawej od biurka jest drewniana, szeroka szafa, w której znajdują się różne przyrządy medyczne, specyfiki, lekarstwa, a na samym dole nawet piżamy i inne elementy garderoby dla pacjentów. Prawa strona pomieszczenia jest odgrodzona drewnianym parawanem, za którym znajduje się łóżko. Podobnie jest dalej, wzdłuż pomieszczenia, jednak tę część odgradza już szczelnie przywieszony do sufitu materiał, robiący za swego rodzaju kurtynę. Odgradza ona dwa łóżka, między którymi jest bliźniaczy do poprzedniego - drewniany parawan. Prywatność jest zachowana. Naprzeciwko wejścia do tego pomieszczenia, znajdują się kolejne, pojedyncze drzwi. Tam jest coś na wzór łazienki z podstawowym minimum, ale także kolejna, spora szafa, w której Airen trzyma niezbędne do pracy rzeczy.[/akap]
[akap]Lewa część lecznicy została przystosowana do zamieszkania. Pierwsze drzwi prowadzą do normalnych rozmiarów łazienki gdzie jest już więcej. Przede wszystkim jest duża, drewniana bala, do zażywania kąpieli, a nawet specjalne palenisko, by grzać wodę. Nie jest to jednak miejsce zbyt interesujące. Drugie drzwi prowadzą do właściwej części mieszkalnej, w której wita nas skromna, mała kuchnia. Po lewej, w rogu naprzeciwko, jest kamienny piec z blachą, na której można przyrządzać posiłki. Obok niego znajduje się stół z jedynie dwoma krzesłami. Miejsca starczyło jeszcze, by po lewej stronie, zaraz od wejścia, znajdowała się podłużna, drewniana szafka, w której chowane są garnki i zastawa, a na jej blacie Airen przygotowuje jedzenie. Po prawej jest wąska szafa, zaś w niej rzeczy takie jak ryż czy mąka. Na prawej ścianie są też kolejne drzwi, które prowadzą do równie malutkiego pomieszczenia - sypialni. Do lewej ściany, a dokładniej to do rogu, dostawione jest podwójne łóżko, zaś obok niego zaraz jest okno. Przy tym meblu znajduje się kolejny - mały stolik nocny, zazwyczaj zalany woskiem od świec. Oprócz tego, zmieściła się na prawej ścianie komoda, w której jest zaledwie kilka ubrań. Reszta ścian obstawiona jest regałami wypełnionymi po brzegi księgami, dziennikami, zwojami i pojedynczymi kartkami zapisków.[/akap][/quote]

viewtopic.php?p=196641#p196641 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/4R9pwkZ.png[/img][/center][hr].[/hr][center][size=200]Polana przy południowym trakcie[/size][/center][hr].[/hr]
[akap]Tuż przy trakcie prowadzącym z Shigashi no Kibu do Shiroi-Iwy, mniej więcej godzinę drogi wozem za granicą od strony Kyuzo, znajduję się oddalona o około 500 metrów od traktu polana. Aby do niej dojechać, trzeba znać trasę, gdyż wymaga to zboczenia z głównego traktu na jedną z pobocznych odnóg, a to z kolei może prowadzić do zgubienia się. Jednakże, jeżeli już komuś uda się dotrzeć, to zastanie idealnie miejsce na obozowisko. Mająca może 15 metrów średnicy polana jest otoczona przez sporą ilość drzew i krzewów, w sezonie porasta ją przyjemna, zielona trawa. Na jej środku znajduje się ułożony z kamieni okrąg, który wielu podróżnym służy za miejsce bezpiecznego palenia ognisk. Jest tutaj wystarczająco miejsca, żeby móc w spokoju odpocząć, wypasając konie i rozbijając namioty. Dzięki czemu można było dnia kolejnego ruszać w dalsza podróż.[/akap][/quote]

viewtopic.php?p=33708#p33708 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/HRk4GIR.png[/img][/quote]
[quote][b][size=150]Omoikane no shintaku (Wyrocznia Boga Mądrości) 思兼の神託[/size][/b][/center][/quote]

[quote][akap]Głęboko pośród prowincji Kyuzo, zarządzanej przez jeden z najstarszych Rodów - Hyuuga, na najwyższej górze w całych Karmazynowych Szczytach - Shiroi Eikō, znajduje się niewielki budynek z gładzonych kamieni, widoczny z dala dzięki kopułowatemu dachowi (niegdyś błyszczącemu srebrem, obecnie zaś dość matowemu), na którego czubku zawsze płonie błękitny płomień, działający jak latarnia. W nocy płomień ten zaś jest wyznacznikiem trasy dla tych, którzy zagubili drogę pośród gór, jako że płomień - jak mawiają niektórzy - bywa jaśniejszy od gwiazd.[/akap]
[akap]Dla mieszkańców Kyuzo budynek ten jest dość szczególny. Głównie dlatego, że jest to nie tylko azyl dla zagubionych, ale również potężna, choć niepozorna, świątynia Omoikane - Boga Mądrości. Według pogłosek, każdy może tutaj przybyć i oddać cześć Panu Wiedzy, jak również zaoferować pomoc kapłanom, zazwyczaj mieszkającym na terenie świątyni w liczbie pięciu. Jeżeli uznają oni, że osoba jest godna otrzymania wiedzy, po którą zazwyczaj przybywają tu pielgrzymi, pozwalają oni spotkać się im z wyrocznią - ascetką, trwającą przez całe życie w medytacji, będącej niemal ciągle w połączeniu z Omoikane. Jest ona w stanie odpowiedzieć na każde pytanie, lecz jej odpowiedzi nigdy nie są bezpośrednie - zazwyczaj są zamknięte w zagadkach.[/akap][/quote]

viewtopic.php?p=197381#p197381 -

Kopiuj

[quote][center][img]https://i.imgur.com/l7hPC8C.png[/img][/center][hr].[/hr][size=200][center]Południowy punkt graniczny : Granica Kyuzo - Shigashi[/center][/size][hr].[/hr]
[akap]Punkt graniczny od strony Kyuzo, obstawiony przez mieszkańców Karmazynowych Wzgórz. Znajduje się na lekkim wzniesieniu, tuż obok głównego traktu prowadzącego na południe. Głównym jego elementem jest wysoka, kamienna wieża, z której widać okoliczne lasy oraz trakt, dzięki czemu z oddali można dostrzec nadciągające niebezpieczeństwo. Tuż obok wieży jest także kompleks koszarowy złożony z czterech budynków w których żyją i śpią strażnicy graniczni. Mają tutaj też swoje niewielkie magazyny uzbrojenia oraz stajnie, wszystko co jest potrzebne aby punkt mógł funkcjonować samodzielnie a także móc się w razie czego obronić przed napaścią. Na szczycie wieży, na poddaszu, znajduje się siedziba sokolnika, który zajmuje się komunikacją ze stolicą oraz innymi okolicznymi punktami, w tym z najbliższym garnizonem, który w razie czego może zapewnić wsparcie. [/akap][/quote]
[/quote]

Post autor: **Azuma** » wczoraj, o 09:20

Link: viewtopic.php?f=26&t=1028
Błąd: Nieaktualny skład
Poprawna wersja: No właśnie sam go nie znam

Błędy na stronie

Re: Błędy na stronie

Re: Błędy na stronie

Re: Błędy na stronie

Re: Błędy na stronie