Jaskinie na południu Midori

[Kori]

Kim Jesteś?
Misja: C 8/14
Uczestnik: Hi Long
Czas: Noc
Pogoda: Ciepło z bezchmurnym niebem

Hi long zrobił to, co powinien zrobić, poddając się hersztowi, który wydwał się dużo bardziej doświadczonym wojownikiem. Gdy Long zaczął się zbliżać tamten wyciągnął swoją dłoń w jego stronę, przemawiając krótko, ale stanowczo.

– Stój kurwa, gdybym chciał, żebyś się ruszał to bym ci o tym powiedział. Jesteś jakiś głupi, czy nie rozumiesz prostych poleceń. Od teraz jesteś kurwa na mojej łasce i jak będę chciał coś od ciebie, to na pewno się o tym dowiesz. – Mężczyzna wyciągnął swoją broń, po czym ruszył w stronę bohatera, tak by stanąć kilka metrów przed nim.

– A teraz, jeśli nie chcesz umrzeć pójdziesz grzecznie tam, skąd ukradłeś tego konia i razem zastanowimy się, czy będziesz mi do czegoś potrzebny. W dupie mam Yokukage i twoje bajki o tejmniczych bibliotekach, chyba żeś się z księżyca urwał myśląc, że będę ryzykował dla bajeczek – Mężczyzna wskoczył na konia, po czym popchnął Hi, tak by szedł przodem. W krótkim czasie po tym z oddali dało się zauważyć dwie mknące kule ognia, które już po chwili okazały się pochodniami dzierżonymi przez nieustraszonym towarzyszy herszta. Ich twarze były rozpalone od biegu, a wcześniejsza popijawa wydawała się odległym wspomnieniem.

– Szefie, co jest, kim jest ten kurwa gostek – Zapytali, gdy Long zwolnił swoją technikę. Utrzymywanie jej w dalszym ciągu było marnowaniem chakry, której jemu niestety mogło wkrótce brakować.

– To nasz więzień patałachy… Wszystko za was muszę robić, a jeszcze nawet nie udało się wyjechać z tej dziury. Związać go i wracamy, jutro musimy przekroczyć granicę. Nie będziecie spać do rana, macie go pilnować, żeby znowu chuj nie uciekł – Herszt rzucił im linę przymocowaną do konia, po czym wszyscy ruszyli w stronę obozu. O ile oczywiście Long nie zaczął szaleć, właściwie to wciąż miał wolny wybór. Towarzysze Herszta z widocznym wkurwieniem przyjęli informację o tym, że przyjdzie im nie spać tej nocy, szarpiąc młodego więźnia.

– Idziemy kurwa, już my cię przypilnujemy… Tak ci ryj obije, że nawet nie pomyślisz, żeby palcem kiwnąć – Przemówił drugi, a bohater mógł zrozumieć, że czeka go trudny okres.

Herszt
Bandyta

[Hi Long]

Kiedy Hi Long w końcu został pojmany, można było zaobserwować u niego uśmiech. Co prawda nie śmiał się na głos, ale był tak dobrze pilnowany, że jego mimika twarzy mogła “urazić” bandytów, którzy odprowadzali go do obozu.

- Nie trzeba od razu się gorączkować. - przemówił do nich Hi Long - Na pewno będę bardziej przydatny żywy niż martwy. - Chłopak zastanawiał się jaką kartą przetargową może być jego wolność.

- Z chęcią pokaże wam parę sztuczek - tym razem zaproponował im walkę jeden na jednego. - oczywiście jeżeli macie na tyle godności oraz ikry by mnie pokonać solo.

Tym razem Hi obawiał się, że zabraknie mu opcji powrotu ze swojej misji. Nie mógł sobie pozwolić na kolejne błędy ze względu na spore zużycie chakry i obecność wkurzonych bandziorów. Gdyby jednak kazano mu się zamknąć, szybko odpowiedziałby, że ma czas i jeśli któryś z nich chce się z nim zmierzyć to z chęcią pokaże im jak walczy prawdziwy mężczyzna.

- Jeśli jesteście zmęczeni albo macie kaca, to równie dobrze możemy “poćwiczyć” jutro rano. - chłopak coś kombinował i czekał na odpowiednią chwilę aby uciec. Najpierw jednak trzeba było obejść zabezpieczenia obozu, oraz czujne oko herszta.

- A propos kaca. Ten wasz cały kolega od picia alkoholu… Mogę wskazać wam gdzie go zostawiłem zawiązanego. Chyba że chcecie zostawić poszukiwanie do rana, na pewno mu tam w lesie wygodnie.

Hi Long w ciszy słuchał obelg pod swoją osobą. Był bardziej opanowany niż wcześniej i jedyne co mogło pójść nie tak to prowokowanie bandytów. Trzeba było uważać na ich emocje i odczucia. W każdej chwili mógł mieć dosłownie nóż pod gardłem, dlatego w razie czego dałby się poharatać pięściami lub tępymi narzędziami. Tylko po to by obniżyć czujność bandytów i trafić do więzienia w mniej pilnowanej części obozu w takim stanie, który pozwoliłby mu na wysłanie wiadomości do najbliższej wsi przez klona techniki Bunshin no Jutsu, lub próbie wydostania się z niewoli własnymi siłami, co było jednak o tyle trudne, że musiał zregenerować siły po “walce” z bandytami.

  Ukryty tekst

[Deku Orochi]

Kim Jesteś?
Misja: C 9/14
Uczestnik: Hi Long
Czas: Noc
Pogoda: Ciepło z bezchmurnym niebem

Long jak zawsze więcej mówił niż słuchał... Gdy tylko odwrócił się plecami do przywódcy jadącego na koniu, nagle poczuł na karku mocny cios a świat w jednej chwili zniknął za mroczną kurtyną. Nie wiedział ile czasu minęło zanim nie obudził się gdzieś w ciemnościach pozbawiony dostępu światła. Czuł że ma związane ręce, a po chwili zdał sobie również sprawę że jego prawa noga jest złamana. Mimo tego że nie widział jeszcze wyraźnie, to mógł usłyszeć ciche kapanie wody nad swoją głową. Bohater znajdował się w wilgotnym miejscu, które zdecydowanie nie przypominało niczego przyjemnego. Gdy tylko się odezwał usłyszła swój własny głos odbijający się od ścian jaskini. Złamanie na wysokości kolana powodowało niesamowity ból, a dodatkowe obrażenia które z pewnością pojawiły się w trakcie upadku wracały do niego ze zdwojoną mocą. Po chwili mógł zdać sobie sprawę że znajduje się w wąskiej dziurze, z której obecnie nie widział drogi wyjścia. Jego ciało nie pozwalało na zbyt wiele manewrów, a cisza dobywająca się z każdej strony jasno wskazywała że był tutaj całkiem sam. Do wylotu z pułapki było dość wysoko, więc łatwo można było stwierdzić skąd wzięły się jego obrażenia. Hi znajdował się w ciężkiej sytuacji, jednak z pewnością mógł się cieszyć z tego że żyje. Świat nie był czarno-biały, a jego próby wejścia do grupy zwykłych rabusiów szczezły na niczym. Jeśli w jakiś sposób uda mu się przetrwać, to będzie musiał zapamiętać lekcję którą dostał na resztę swego życia... Po pewnym czasie usłyszał z oddali cichy głos, który zaczął nawoływać jego imię.

- Hi Long, odezwij się jeśi tu jesteś! - Mimo że bohater czuł jak całe jego ciało płonie od obrażeń, to musiał chyba wysilić się by krzyknąć ten jeden ostatni raz. Był na skraju własnej podróży, dopiero teraz mógł zrozumieć jak niebezpiecznym miejscem był świat. A on wciąż potrzebował treningów i więcej siły by spełnić swoje marzenia.

Herszt
Bandyta
obcy głos

[/quote]

[Hi Long]

Long obudził się ze snu, a raczej przymusowej drzemki. Po chwili poczuł mocny ból w głowie. Nagle okazało się, że jego cały misterny plan poszedł w pizdu. W dodatku strasznie bolała go noga. Był jednak w stanie jeszcze przez chwilę utrzymać przytomność.

- Nie no k**wa! Nie mówcie mi że ten mięśniak mnie zaskoczył! - W tym momencie Hi zorientował się, że wszystko co zaplanował, powiedział czy zrobił dotychczas było jakby snem.

A teraz gdy był zmuszony obudzić się zakneblowany, w obcym otoczeniu, i w dodatku w szoku, ze złamaną nogą. Zrozumiał, że dopiero zaczął się prawdziwy koszmar i z braku jakichkolwiek wskazówek gdzie mógłby wylądować starał się zorientować po omacku w sytuacji. Było naprawdę wilgotno i ciemno. A obecna sytuacja zdrowotna nie pozwoliła mu na zbyt duże manewry.

Gdy usłyszał tajemniczy głos, wywołujący jego imię odpowiedział głośno poirytowanym głosem:
- Tutaj! Tutaj!.. - Hi wykrztusił z siebie ostatnie słowa, kaszląc krwią i tracąc na chwilę przytomność.

[Deku Orochi]

Kim Jesteś?
Misja: C 10/14
Uczestnik: Hi Long
Czas: Noc
Pogoda: Ciepło z bezchmurnym niebem

Long ostatkiem sił wydusił z siebie wołanie o pomoc, by następnie znowu upaść, gdy świat zakryła mroczna kurtyna. Jego organizm domagał się leczenia, a przeciwnik którego miał zamiar pokonać zostawił go na pastwę losu dodatkowo upokarzając. Hi zbudził się kilka godzin później, czując, jak jedzie na czymś miękkim po wyboistych drogach, których teraz nie widział. Gdy pierwszy szok minął Long mógł zrozumieć, że znajduje się na deskach wozu, który ktoś przykrył ciepłymi kocami.

– O zbudził się nasz bohater… Miałeś pieprzone szczęście, że postanowili się trochę zabawić i sprawdzić, ile wytrzymasz – Gdy Hi przekręcił głowę nieco w prawo, mógł zauważyć jak tuż obok niego siedzi mężczyzna odziany w lekką zbroję. Jego uśmiech był tak samo wielki, jak rozpiętość klatki piersiowej. Wielkolud ledwo mieścił się na niewielkiej przestrzeni, którą uzyskał, aktualnie, przyglądając się bacznie przebudzającemu się wojownikowi.

– Odpocznij, pogadamy później przyjacielu. Do wioski wciąż mamy kawał drogi, a tobie przyda się przede wszystkim odpowiednia porcja snu. Bracie w tym dole to nic na ciebie dobrego by nie czekało, coś nad tobą czuwa i raczej jest po twojej stronie – Mężczyzna zaśmiał się głośno, po czym odwrócił się na plecy, podziwiając w tej chwili dach ich powozu. Zanim zasnął na dobre odezwał się jeszcze do Longa, który po chwili znowu odpłynął w swym błogim stanie.

– ludzie którymi chciałeś się zająć są już martwi, złapaliśmy ich dwie godziny drogi od jaskiń, w których byłeś. Żaden nie wykazał chęci do poddania się – Po tych słowach zapadła kompletna cisza, a obaj mogli skupić się na powolnej jeździe w stronę Yokukage. Mimo że misja nie została w pełni zaliczona, to Long w jakiś sposób zrobił swoje. Teraz należało zająć się ranami by wyciągnąć wnioski przed kolejną przygodą.

Herszt
Bandyta
obcy głos
Najemnik

[Hi Long]

To było jakieś niespotykane szczęście, a raczej cud. Hi Long stał uratowany w ostatniej chwili przez ludzi, którzy z nieznanego mu powodu śledzili jego poczynania.
Gdy tylko obudził się z tymczasowego snu, zastanawiał się czy ktoś mu pomógł czy trafił prosto do piekła, za wszystko co do tej pory zrobił w swoim okrutnym życiu.
W końcu lekko otworzył oczy i mrugając próbował zorientować się po raz kolejny gdzie się znalazł. Zorientował się że został przykryty kocem i był przewieziony razem ze sporym mężczyzną. Hi miał nadzieję, że zostanie zabrany w kierunku Yokukage. Jednak nie był w stanie wypowiedzieć pełnego zdania, by móc o cokolwiek zapytać, oprócz mataczenia i ciskania przekleństwami w agonii.

-Auć, ku**a! - Long z bólem próbował wstać z wozu o własnych siłach. - Dzięki… poradzę sobie… - chłopak ledwo ruszył nogą i już wiedział, że sam sobie nie da rady. Mimo to jego upór i godność nakazywała mu by odejść od “wybawców” zanim wdepnęli by w takie samo bagno jak on.

- Ja nie… mogę… Musicie uważać na… - chłopak ledwo mógł złapać oddech i w dodatku z każdym słowem, coraz bardziej odczuwał ból jak i dość mocny kaszel zmieszany ze śliną i wypluwaną krwią. Po chwili odpłynął z powrotem do krainy snów.

Tym razem jego sen był wyraźny. Spotkał tam swoją matkę każącą mu wypić jeden z tajemniczych eliksirów, po których miał być silniejszy, szybszy i mądrzejszy i ojca zmuszający go do musztry pod okiem bandytów i rabusiów. Takie sny były dla niego codziennością, tym bardziej, że zanim dołączył do Krwawych Strażników był częstym obiektem badań. Możliwe, że dlatego był tak pewny siebie. Ponieważ zawsze ktoś go chronił i był przez to przekonany, że był w jakimś sensie ‘’wyjątkowy’’ i cenny dla tych którzy widzieli w nim ‘’wybrańca’’ (cokolwiek to słowo mogło znaczyć).
Bez względu na to co mu się przyśniło, jego poprzednie życie było przeszłością. A przyszłość zależała od tego jak poważne będą jego rany - te fizyczne jak i psychiczne - i czy w bieżącym stanie obudzi się na czas, żeby zdać sprawozdanie ze swojej misji.