Cmentarz świętych

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Sytuacja uspokoiła się, jednak ja wciąż pozostawałem na swoim miejscu bacznie strzegąc tego co się dzieje za drzwiami. Choć przeciwnicy jak słyszałem odeszli od wrót to nie widząc innego wejścia pozostawałem przy nich.
- Dokładnie tak, szukajcie czego tam chcecie w tym miejscu. Jednak jak powiedziała Megumi-sama, naszym zadaniem jest sprowadzenie dziewczyny z powrotem, nie zapominajcie o tym. - rzuciłem im tylko, przypominając, że dla mnie zebranie jakiś danych z tego miejsca to drugorzędny problem

Po jakiejs chwili, gdy moi towarzysze zajęci byli przeszukiwaniem zakamarków tego miejsca usłyszeliśmy dźwięk nadchodzącej postaci, ale skąd ? Po chwili zjawiła zakapturzona postać podobna do tej z którą ostatnio walczyłem. Kurogane napiął się jednak to ja zrobiłem krok w stronę tego czegoś
- Szukajcie tego co musicie znaleźć, walkę zostaw mi, pilnuj pieczętnika - zwróciłem się do Kurogane
Sam przyprowadził tego chłopaka, pomimo tego, że jąkający się jegomość zaczynał oddawać swoją wartość to jednak nie chciałem dać się wmanipulować w robienie za czyjegoś opiekuna. Zwróciłem się w stronę postaci
- Ishika... - urwałem, właśnie wtedy zrozumiałem, że znam ją, że to Mai, nie było żadnej wątpliwości -... MAI !!! Co ty robisz ! Złaź głupia dziewucho ! - widząc, że próbuję się oddalić bardzo się poirytowałem
Oceniając swoje siły jeżeli mogłem o wskoczyłem do antresoli, jeżeli nie użyłem Kinobori no waza, aby dokonać tego jak najszybciej. W rękach trzymałem Samehade
- STÓJ !!! ZABIERAM CIĘ I STĄD UCIEKAMY !!! - krzyczałem do odchodzącej towarzyszki dawnej przygody.

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 12
Kaito Ishikawa 11

---

Zostawiłeś towarzyszy i ruszyłeś w pościg za Mai, na antresoli znajdowała się futryna w ścianie która rozpoczynała kolejny korytarz, to miejsce było piekielnie zawiłe oraz większe niż się może wydawać na pierwszy rzut oka. Wskakując na antresole widziałeś, że się znacznie oddaliła w korytarzu jednak tylko szła, nie biegła. Pogoń była dziwna, ona idzie, ty biegniesz ale nie możesz dogonić, zajęło to z pół minuty zanim do niej dotarłeś.

Wykrzyczałeś do niej, że ją z tego miejsca zabierasz w tym momencie postać się obróciła... To była Mai ale nie miała twarzy. Pomachała ci i... rozpłynęła się w powietrzu, to był kolejny yokai? To była jakaś technika? Byłeś pod wpływem genjutsu? Nie wiadomo, ale wiedziałeś jedno to co widzieliście zwodziło cię za nos.

Kiedy tylko się obejrzałeś, widziałeś za sobą kilka rozgałęzień w korytarzu nie miałeś zielonego pojęcia gdzie się znalazłeś, jednak tym razem mogłeś usłyszeć głos kobiety wołający. - Kaito... Pomocy... - Byłe 3 rozwidlenia korytarza w który mogłeś się udać na siebie, na prawo i na lewo. Głos dobiegał z tego na lewo. Czyżby to była kolejna zabawa wścibskich yokai a może jakaś pułapka.

Co gorsza, jak spojrzałeś za siebie by ocenić korytarz którędy biegłeś, nie był prosty tak, tylko posiadał zakręty. Coś tutaj było mocno nie halo...

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Głos II

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Biegłem za Mai jak opętany.
- Zatrzymaj się !!! Do cholery jasnej !!! Stój !!! Mai !!! - darłem się za tą dziewuchą, aby w końcu stanęła w miejscu
Przyspieszyłem biegnąć najszybciej jak tylko było to możliwe, ale ze zdziwieniem zorientowałem się, że zbytnio do dziewczyny to się nie przybliżałem. A co najlepsze ona nawet nie biegła tylko wyglądało to jakby spokojnie szła. Co jest grane ?

W końcu do niej dopadłem, ale nie miała twarzy, a zaraz po tym rozpłynęła się w powietrzu. Co jest !?

Świat zawirował dookoła mnie, coś się mną bawiło, coś mnie przyciągało do siebie, używając głosu Mai jako przynęty. Pójście dalej za tym głosem oznaczało pewnie wpadnięcie w zasadzkę. Z Samehadą w dłoniach, wydarłem się na cały obiekt
- Wyłaź ! Słyszysz ! Wyłaź ! Jam jest Ishikawa Kaito ! Zwróć mi do cholery Mai ! Oddaj mi ją ! Stań ze mną do walki ! - darłem się

Liczyłem, że coś zaraz wyjdzie i mnie zaatakuje. Jeżeli jednak sytuacja miałaby się przedłużać, pójdę za głosem, z ciężkim sercem wpadając w zastawioną pułapkę.

A w kontekście moich towarzyszy, zeszli oni na drugi plan. Kurogane powinien dać sobie radę, a Ryoyu choć z każdą chwilą zdobywał moją sympatię to jednak pamiętałem, że ostrzegałem iż nie jestem przekonany czy chłopak powinien z nami iść.

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 13
Kaito Ishikawa 12

---

Zawahałeś się czy ruszyć za głosem, czekałeś aż coś na ciebie wyskoczy jednak pomimo tych krzyków nic nie miało zamiaru. W tym momencie na ciebie wyskoczyć, pytanie tylko czy nie poinformowałeś czegoś o swojej obecność. Doskonale wiedziałeś, że nie jesteś tu sam oraz doskonale wiedziałeś jak silne poruszają się tu istoty nastawione wrogo, jednak pomimo tego wolałeś wykrzykiwać cały czas imię Inuzuki.

Po chwili spokoju podążyłeś w stronę z której dobiegały jęki. Korytarze się niesamowicie dłużyły były zawiłe, jakieś pół schodki, cały czas była równia pochyła w dół. Czemu z takiego dystansu mógł dojść do ciebie głos Mai? Echo było aż tak mocne?

W końcu znalazłeś się przed drzwiami, które wyważyłeś bez problemu wchodząc przechodząc do korytarza w którym znajdowały się cele wykute w ścianach, w pierwszej celi po prawej były tylko kości, lewa cela była otworzona, a w środku zaschnięta już dobrze krew. Kilka cel dalej z lewej strony była wystawiona złamana w kilku miejscach ręka.

Był też cały czas głos. - Ratunku... - Dochodził on z celi po prawej stronie ale znajdującej się gdzieś dalej. Dodatkowo smaczku dodał płacz który już dobrze znałeś. Dochodził z którejś celi ale ciężko było ci ustalić skąd dokładnie, obudzenie tego yokaia może tym razem przynieść na ciebie zgubę...

  Ukryty tekst

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Głos II

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Skończyłem krzyczeć i wtedy to się zadziało, przeszył mnie dreszcz strachu... Był to pierwszy raz w moim życiu, przez chwilę wyłączyłem się na zewnętrzne bodźce, skupiając się na tym co jest we mnie. Nie panikowałem, nie pozwoliłem sobie na utratę kontroli, jednak zamilkłem. Mój organizm ostrzegł mnie, że to co robię jest bardzo, ale to bardzo niebezpieczną grą.

Zagryzłem zęby i pobiegłem za głosem, który mnie wzywał. Doskonale wiedziałem, że to pułapka, ale czy miałem jakieś wyjście ? Nie wydawało mi się, dlatego też podążałem dalej za usłyszanym głosem.

Znalazłem się w jakimś więzieniu czy innym lochu, ostrożnie stawiając swoje kroki, trzymałem w dłoniach Samehade i szedłem na pół. Słyszałem dźwięki, wołania, płacze, jednak pamiętając o moim instynkcie, który wcześniej mnie zaalarmował, trzymałem usta zamknięte. Przesuwałem się dalej do przodu, w kierunku głosu, aby w końcu wpaść w tą pułapkę, która najpewniej była na mnie zastawiona. To co zastałem w niezamieszkałych i opuszczonych już celach, nie napawało mnie optymizmem. Choć trochę mnie to zaskoczyło, sądziłem po charakterze kapłanki, że w tym miejscu nie ma takiego słowa jak więzień. Byłem świadkiem jak tylko zabijali na miejscu... Co tu się dzieje, tak naprawdę ?

Jak do tej pory wciąż nie słyszałem swoich towarzyszy, najwidoczniej musieli zostać w bibliotece.

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 14
Kaito Ishikawa 13

---

- Kaito... tutaj... - Cały czas się unosił głos kobiety w powietrzu wskazując gdzie możesz się skierować. Tak też ślepo idąc za nim pomijałeś różne miejsca, różne cele i różne "postacie"? Finalnie doszedłeś do tej celi z której wydobywał się dźwięk. Była tam ona Mai... Leżała mocno skulona, zrezygnowana posiniaczona, włosy tłuste w tragicznej kondycji, obok niej leżał duży czarny pies.

- Kaito... Proszę wróć po mnie... Boje się... To są tortury... Ich lekcje, są przerażające... - Nawet na ciebie nie patrzyła tylko siedziała cały czas skulona, cela była zamknięta, miała ona może z pięć na pięć metrów.

Kraty były zrobione z bardzo grubego żelaza, nie było opcji być je przeciął, jedyna opcja to było próbować dostać się siłą, mogłeś też w inny sposób do tego podejść, wyłamać zamek albo znaleźć klucz, który nie wiadomo gdzie mógłby być w tym momencie.

-Kaito... Kiedy wrócisz, tylko ty wiesz gdzie jestem... - Cały czas mówiła do siebie, jednak widziałeś, który leżał za nią i patrzył cały czas w twoją stronę, jakby na coś czekał i czuwał. Skąd Mai, mogła mieć psa? Przecież mówiła, że zginął? To była słaba iluzja?

Teraz mogłeś się zastanowić czy chcesz na pewno się przekonać czy to jest Mai, która uratowała ci życie, czy może kolejna pułapka...

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Niczym jeździec bez głowy, nie zwracając uwagi na nic po drodze, wystrzegając się jedynie ewentualnych zagrożeń parłem do miejsca skąd dochodził głos. W końcu dotarłem do jej celi
- Mai - powiedziałem mocnym przywołującym tonem
Próbowałem tam wejść, ale drzwi od celi były zamknięte, złapałem za nie i potrząsłem w nadziei, że zamek ustąpi. Nic jednak takiego się nie stało. Dziewczyna zaczęła mnie wzywać, poczułem jak coś ściska moje serce, jak łzy napływają mi do oczu.
- Mai - wyszeptałem ciszej

Widząc co się dzieje, widząc, że ktoś bawi się moimi zmysłami na wszelki wypadek użyłem Kai. Chcąc upewnić się, że jestem przy zmysłach. Jeżeli rzeczywiście wpadłem w iluzję idę dalej przed siebie albo wracam szukając dalej Mai... Jeżeli jednak ona wciąż tam była, nie mogłem sobie pozwolić na to, że zmarnuje potencjalną szansę na uratowanie dziewczyny. Klucz od zamka ? Nigdzie nie widziałem. A miałem czas ? Gdy Mai była przede mną, gdy wciąż mnie przywoływała. To była moja wina, że się tu znalazła bo byłem słaby, bo jestem słaby... Kopniakiem otwieram drzwi, a jeżeli zamek nie będzie chciał puścić to przesyłam chakrę do Samehady i atakuje drzwi swoją najsilniejszą techniką w moim arsenale. W końcu kiedy zamek ustąpi zbliżam się do dziewczyny, bacznie obserwując psa. Przygotowuje się na obronę.

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 15
Kaito Ishikawa 14

---

Użyłeś na sobie Kai by sprawdzić czy to nie jest iluzja? Coś się zmieniło ale nie to gdzie w tym momencie byłeś. Mai się nie zmieniła, dzwięki jakie tutaj były też się nie zminiły, układ korytarza też był taki sam. Może gdzieś wcześniej byłeś pod wpływem iluzji? Nie rozmyślając nad tym wszystkim kopnąłeś zamek z całych sił i co się okazało? One były otwarte... Mai, podniosła się z pozycji siedzącej i stanęła wyprostowana odgarniając włosy z twarzy. Była cała blada, miała liczne blizny i zadrapania na twarzy, oczy mocno przekrwione. - Zostawiłeś mnie... To wszystko była twoja wina. - Przekręciła lekko głowę.

Nie zdążyłeś jeszcze wbiec do środka staliście od siebie pięć metrów. - Zostawiłeś mnie na pastwę losu... Wierne mi pokazały co to znaczy, prawda oświecona... Bez nich bym zginęła porzucona, przez ciebie. Latami tutaj krążyłam, goniona, prześladowana, bita, krzywdzona... Ale mnie naprawiły, pokazały, że to nie jest złe to proces. Spotkałam się z moim ukochanym psem, posiadam psa. Nie ma większej radości niż posiadanie, psa. Też powinieneś mieć psa, ale jak tu już z nami zostaniesz, to będziesz mieć psa. - Brzmiała fanatycznie, dosyć odklejona, jej głos był niski brzmiał jakby był zdarty i zapity.

Wiedziałeś, że tutaj rozmowa może być ciężka, sama mowa ciała psa pokazywała, że szykuje się do ataku. Nawet osoba co nigdy nie miała styczności z tresurą zwierząt tak prosty sygnał potrafiła odczytać, jednak mimo wszystko Mai nie ruszała a bardziej trzymała jeszcze tego wilczura by nie ruszył.

Pytanie należało do ciebie, czy chcesz się przekonać co się z nią stało, czy masz jeszcze resztki rozumu myślącego logicznie, że z tego już nic nie będzie...

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Wszedłem do środka celi, wysłuchałem Mai w całości, złapało mnie za serce gdy zrozumiałem, że tak jak tamta wojowniczka Mai została przepuszczona przez machinę propagandy i zmiany postrzegania świata. Nie mogłem jej zaatakować, nie chciałem jej zaatakować, obiecałem jej, że ją stąd wyciągnę i miałem na myśli, że żywą, a nie martwą...
- Tak, to moja wina, że tu zostałaś. Moja wina, że byłem słaby, że jestem słaby i nie mogłem przebić się do krypty, że od razu nie znalazłem alternatywnego wejścia do krypty. Jednak jestem tutaj, przyszedłem do ciebie, chcę cię uwolnić. Pozwól mi naprawić mój błąd za który biorę pełną odpowiedzialność. - rzekłem spokojnie, stojąc w miejscu, nie ruszając się, czułem, że ewentualny fałszywy ruch skończy się pojedynkiem
- Ładny pies. Nie powinien wyjść na spacer ? Może na zewnątrz byś mi wszystko opowiedziała ? - zapytałem całkowicie zaskoczony tym co przyszło mi do głowy. Bezradnie patrzyłem na Mai nie wiedząc jak mogę ją zabrać ze sobą.

Głowiłem się, zastanawiając się jak mogłbym dokonać tej nie łatwej sztuki i wyjść z nią na zewnątrz. Liczyłem, że oferta z czapy pomoże mi tego dokonać, jeżeli nie to dalej zastanawiałem się jak dokonać tej sztuki. Zacząłem też się zastanawiać skąd u licha ci ludzie mieli psa, który byłby kompatybilny z członkinią klanu Inuzuka.

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 16
Kaito Ishikawa 15

---

- Nie, nie wyjdę stąd... To jest mój dom, sam go wybrałeś, wziąłeś ten artefakt i nie wróciłeś. Byłeś obok, mogłeś wrócić wejściem... Nieprawdaż? Wybrałeś powrót do domu, a teraz na biały koniu... One o mnie zadbały, nauczyły mnie co to jest ból... Ale też co to jest nadzieja... Zresztą one mają to, nie jestem w stanie bez tego żyć. Zostańmy tu razem, na wieczność... Tu jest cudnie. - Brzmiała jakby całkowicie miała wypraną głowę, nie była już tą samą osobą. - Sama stąd nie wyjdę, nikt stąd nie wychodzi, jak już uciekłeś z tego miejsca. To nie powinieneś tu wracać, to była Twoja ostatnia szansa.

Mai złożyła pieczęć tygrysa i pies stojący obok niej zaczął wyglądać tak samo jak ona, dodatkowo mogłeś zobaczyć jak sama Mai, przyjmuję pozycję przypominającą psa... Starcie w tym momencie wyglądało, że będzie nieuniknione. Jeszcze nie ruszyła do walki, jakby chciała dać ci się przygotować. Może jakaś tam resztka tej Mai musiała zostać w środku.

Byliście w celi stałeś w zasadzie w drzwia, sama cela miała pięć na pięć metrów. Początkowo Mai była po twojej lewej a z prawej był pies. Za tobą był korytarz, miał on z dwa metry szerokość i był długi tak, że nie było widać końca.

Gdzieś w oddali cały czas płakała kobieta...

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Nieprzekonałem Mai, jednak to wcale nie oznaczało, że zamierzam się poddać. Nie wiedziałem skąd ma tego psa, ale też wiedziałem, że nie jest on zwykły. Jak mogło być inaczej w takim miejscu jak to. Kiedy kobieta szykowała się do walki ze wszystkich sił zaatakowałem Samehada jej psiego towarzysza który przemienił się w nią, dodatkowo ponownie nasycając ją swoją chakrą w celu wzmocnienia..
- Wyciągnię cię stąd Mai, jestem tu dla ciebie, obiecałem, wróciłem i wyciągnę. Jeśli będę miał zginąć to niech tak bedzie. - rzuciłem do dziewczyny po tym jak zaatakowałem jej psa.
Zwierzaka chciałem ukatrupić, był zbędny, był nie potrzebny, był kolejnym cholernym powodem, który uniemożliwiał mi wyciągnięcie Mai z tego miejsca. Przy zetknięciu z ciałem, Samehada wyciągałem z niego chakrę.

Za ten numer przysiągłem sobie, że jeżeli przeżyje i Mai nie wróci ze mną do Atarashi to wrócę tutaj i spalę tą cholerną ziemię, nie pozostawiając absolutnie nic. Brakowało mi jedynie siły, której tak bardzo potrzebowałem, która była mi potrzebna, ściskając w rękach Samehade czułem głód siły, czułem jak powoli wypełnia całe moje ciało... Potęga.

Cela była na tyle duża, że czułem, iż mogę wywijać stworzeniem w swoich rękach. Oczywiście musiałem się jedynie pilnować, żeby nie podejść zbyt blisko krat, aby nie zahaczyć łuskami.

DLA MG

  Ukryty tekst