Posiadłość Klanu Tao

[Kaito Ishikawa]

Zima 395
Wyprawa B
Zakata
"Lis o dziewięciu ogonach" _____________________________
Posty:
MG: 15
Zakata : 14
_____________________________

Zerwałeś się na równe nogi i popędziłeś w stronę przeciwnika, który trzymając w ręku zdążył go nasączyć i wydłużyć za pomocą swojej natury wiatru. Poznałeś tą technikę, gdyż już jej kiedyś użył Isamu. Przeciwnik postawił wszystko na jedną kartę i... Przeliczył się sromotnie, nijak nie był w stanie za tobą nadążyć w krótkim dystansie. Technika jeszcze jako tako był w stanie uniemożliwić ci skrócenie dystansu jednak teraz był absolutnie bez szans, minąwszy jego atak zadałeś mu wszystkie sześćdziesiąt cztery uderzenia, poprawiłeś to podwójnym Hakke i przeciwnik zginął.

Ruszyłeś na kobietę jednak ta rzuciła na ciebie wykonała kilka pieczęci i zanim do niej dobiegłeś stanąłeś jak wryty w ziemię, a twoje nogi powoli były wchłanianie przez piasek.
- Ojć nie tak szybko, nie tak szybko... Dobrze więc zostaniesz moim synkiem, przestań mnie obrażać bo dostaniesz klapsa od mamy. Widziałam w twoim sercu wiele nienawiści, Raikuro... Asuma... Chciałbyś móc ich pokonać ? Chciałbyś dostać moc, dzięki której nikt nie będzie w stanie się z tobą równać ?
Dzięki byakuganowi widziałeś, że jesteś uwięziony w genjutsu, jednak zdawałeś sobie sprawę, że w żaden z możliwych sposób nie jesteś w stanie uwolnić się z iluzji. Był czas na rozmowę, czułeś, że w tym momencie walki nie wygrasz.

Shien - KLIK
Pierwszy syn

Słowniczek

Shien (紫炎) – „purpurowy płomień”

Archiwum Głosów

Gwardzista lorda Tao
Hyūga Kotomori - KLIK
Jojo - Jōyama Jōtarō

Dla Adminów - nie dla Pączusia

  Ukryty tekst

[Zakata]

Pierwszego przeciwnika udało się pokonać moją najskuteczniejszą kombinacją, teraz została tylko ta zasrana lisicia, ruszyłem w jej kierunku. Ta złapała mnie w genjutsu i nie mogłem się zupełnie ruszyć, wiedziałem, że jest to genjutsu i próbowałem się wydostać korzystając z Kai raz za razem. Nie pomagało to, nic nie mogłem zrobić ta zaczęła gadać o jakimś zostaniu dzieckiem czy coś. - Teraz cwana jesteś co?! Paskudne brudne i obrzydliwe zwierzę! - Nie miałem nic innego do roboty poza prowokacją słowną.

- Skąd wiesz o Raikuro i Asumie?! Czym ty jesteś?! Gdzie jest ta zajebana córka lorda?! Na chuj ja tu przylazłem?! - Zaczęło się ze mnie wylewać to wszystko, brak kontroli kojarzył mi się tylko i wyłącznie z tym co zaserwował mi ostatnio Raikuro. Chociaż skoro ona chce dać mi siłę, zaświeciło mi się w oczkach. - Co to jest za siła? O czym ty gadasz?! - Chciałem ustalić jak najwięcej, nie była skłonna do rozmowy od początku, w zasadzie to cały czas utrudniała wszystko. - Co ty chce mi zrobić, kim był ten syn?! Co się z nim stało?! - Zasypałem ją masą pytań ale no dobrze by bło ustalić co tu się odstawia.

Nie mogłem już liczyć na nic, korzystała z jakiegoś obrzydliwego genjutsu, byłem unieruchomiony, nie mogłem wypuścić nawet chakry by się uwolnić albo ją odepchnąć, musiałem się zdać na jej łaskę i coś wytargować póki była możliwość.

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Zima 395
Wyprawa B
Zakata
"Lis o dziewięciu ogonach" _____________________________
Posty:
MG: 16
Zakata : 15
_____________________________

Kobieta-lis z dezaprobatą wysłuchała twoich krzyków
- Ojć nudny zaczynasz się robić, jeszcze chwila i stracę tobą zainteresowanie... - powiedziała zmysłowym głosem - ... Lord i jego córka są w jednym ze swoich lochów. W tej części, w której kazałam nikomu nie wchodzić. Zbieram młode talent o wielkim potencjale, tym razem przebrałam się za Lorda i w jego imieniu posłałam list do osady. Liczyłam na jakąś drużynę z ciekawym dowódcą, ale skoro tylko ciebie przysłali to musisz być wart tyle co nie jedna drużyna...
Kobieta westchnęła głęboko po czym kontynuowała
- Dobrze więc pora to zakończyć, nie podoba mi się twoje niezdecydowanie, ale pozwól, że wybiorę za ciebie. Skąd wiem o tym czy o tamtym ? Twoje serce jest otwarte, wszystko masz wypisane na czole mój synku.
Shien zawiązała kilka pieczęci i teraz zamiast zablokowanych nóg miałeś zablokowane całe ciało przez drzewo które wyrosło tuż przy tobie. W żaden sposób nie byłeś w stanie ruszyć się z miejsca. Kobieta zniknęła ci z oczu, aby po chwili wgryźć się w twoją szyję.

Poczułeś silny, obezwładniający ból, wszystko paliło cię od środka, a najbardziej górna część lewej łopatki, na styku z lewym barkiem. Iluzja została zdezaktywowana, jednak co z tego jak nawet nie byłeś w stanie rozumem ogarnąć co się właściwie dzieje w tym momencie. Kobieta odeszła na bok, przysłuchując się twoim wrzaskom i szamotaniu. Ból był tak intensywny, tak silny, że leżałeś na ziemi próbując złapać oddech. Czy to był koniec dzielnego wojownika Zakaty....


Shien - KLIK

Słowniczek

Shien (紫炎) – „purpurowy płomień”

Archiwum Głosów

Pierwszy syn
Gwardzista lorda Tao
Hyūga Kotomori - KLIK
Jojo - Jōyama Jōtarō

Dla Adminów - nie dla Pączusia

  Ukryty tekst

[Zakata]

- Ja nudny?! Teraz to przegiełaś pałę! - Wtrąciłem się w jej słowa, jakby to ona mnie mocniej sprowokowała, jednak z sukcesów wyszło tyle, że powiedziała gdzie oni są. Dodatkowo też powiedziała, jaki w tym miała cel, nie zdążyłem nic zrobić bo pojawiła się tuż obok mnie. Zniknęła mi z pola widzenia na ułamek sekundy, dopiero znalazłem ją jak ugryzła mnie w szyję, był to ból nie do opisania.

Czy to jest mój koniec? Jakby krew mi w żyłach się gotowała, jakby moja chakra szukała ujścia każdą możliwą stroną, było to coś nie do opisania. Świat zaczął wokół mnie wirować, nogi zaczęły się pod tym bólem uginać... Upadłem na ziemię, nie był to tak duży ból bym stracił przytomność co byłoby lżejszą opcją. Z bólu jedyne co robiłem to się darłem na prawo i lewo. Zakryzałem wargi do tego stopnia, że leciała mi lew. Czułem też pomimo tego bólu, że przeszywa mnie zwyczajna nienawiść, widziałem przed sobą Asumę... Raikuro, śmiali się prosto ze mnie jaki to słaby jestem w tym momencie.

- Aargh! Coś ty zrobiła?! Kurwaaa, jaki ból czym mnie otrułaś?! Aargh... - Kręciłem się, wiłem się na tej ziemi. Śnieg nie pomagał na ten ból wszystko mnie palilo, jakbym był w jakimś piecu jakby zagotowała wszystko we mnie od wnętrzności po emocje. Nie dało się z tym walczyć, na koniec tylko mogłem pozwolić by poleciała mi łza obwieszczająca mój koniec w tej agonii...

[Kaito Ishikawa]

Zima 395
Wyprawa B
Zakata
"Lis o dziewięciu ogonach" _____________________________
Posty:
MG: 17
Zakata : 16
_____________________________

Shien widząc jak się wijesz uśmiechnęła się szeroko do ciebie
- O ho ho ! Jeszcze żyjesz ? Dobry chłopczyk, większość pada już w tym momencie, ale ty mój mały dzielniachu, żyjesz. Mamusia jest baaardzo szczęśliwa.
Kobieta podeszła i wytarmosiła cię za polik jak małego brzdąca po czym pogłaskała cię po głowie, oczywiście może i byś zwrócił na to uwagę gdyby nie to, że czułeś się jakby rozrywało twoje ciało od środka. Lewego barku z łopatką właściwie już nie czułeś, ból tylko się nasilał, traciłeś dech zaciskając zęby ze wszystkich sił.
- Dobrze więc, stajesz się moim dziecię, w nagrodę już drugą, mama trochę ci pomoże.
Lisica podeszła do ciebie i tym razem złożyła pocałunek w miejscu w którym wcześniej cię ugryzła. Jednak nic to nie dało, dalej tarzając się po ziemi i śniegu wiłeś się z bólu, kiedy ona stała obok i biernie przyglądała się twojej agonii. W twojej karierze wojownika dawno nikt cię tak nie przyparł do muru, ostatni raz to chyba był z wojownikiem z klanu Koseki, którego napotkałeś podczas wypełniania jednej z pierwszych misji C.

Długo jeszcze walczyłeś z bólem, w pewnym momencie przez głowę przeszła ci myśl, myśl okrutna, aby twój żywot wreszcie się skończył, aby to cierpienie w końcu minęło. Rzeczywiście tak też się stało, z bólu oczy powoli ci się zamykały, już nie miałeś sił, aby dalej walczyć. Shien to zobaczyła.
- Nie bój się, będziesz żyć. Pamiętaj, mama zawsze będzie przy tobie. A gdy zaakceptujesz tą siłę, gdy zaakceptujesz tą moc... Przyjdź po więcej...
Wściekłeś się, poczułeś nagle przypływ ogromnej mocy, czułeś, czułeś się świetnie ! Ta moc, ta siła, czułeś że mógłbyś zniszczyć teraz góry, a nawet Shien... Wstałeś i ruszyłeś na kobietę, z każdym krokiem z barku zaczęło wypływać coraz więcej czarnych znaków po twoim ciele. Widziałeś jej uśmiech, śmiała się z twojego bólu ! Chciałeś ją zmieść z powierzchni ziemi, czułeś, że wraz z nową jest to możliwe i kiedy już miałeś ją na wyciągnięcie ręki... straciłeś przytomność, a wraz z nią wyparowała cała twoja siła.


Shien - KLIK

Słowniczek

Shien (紫炎) – „purpurowy płomień”

Archiwum Głosów

Pierwszy syn
Gwardzista lorda Tao
Hyūga Kotomori - KLIK
Jojo - Jōyama Jōtarō

Dla Adminów - nie dla Pączusia

  Ukryty tekst

[Zakata]

Leżałem na śniegu, darłem się z bólu, to nie było coś co można było przełknąć w ciszy, tego się nie dało. Palenie od środka było zbyt duże i zbyt nietypowe by być w stanie wytrzymać. W końcu to coś się nademną zlitowało przynajmniej tak sądziłem i podeszło, coś zrobiło z miejsce w którym mnie ugryzło ale... ale to nic nie zmieniło. Ból tylko rósł czułem jakbym tracił cząstkę siebie, jakby ta część stanęła obok mnie. Czułem jakbym powoli w odmętach tego bólu zanikał, widziałem tylko nienawiść, czułem tylko nienawiść.

Ostatni raz taką niepewność czułem na spotkaniu z przeciwnikiem z Koseki albo na pierwszej mojej misji... Czy to już koniec? Tak się kończy ta przygoda? Szkoda, miałem jeszcze wiele do zrobienia... Miałem jeszcze do pokazania Raikuro gdzie jego miejsce, miałem go usadowić na tym zasranym tyłku... Cóż...

Usłyszałem od Shien, że to jeszcze nie koniec i będę żył... - Arghhh.... Kurwaaaa... Co to za moc jak nie będę sobą... jaki ból... - To już nie był krzyk, to było ciche gadanie w agonii, nie czułem nic powoli przestawałem czuć każdy palec... Każdą kończynę.... Ból przestawał boleć, ale świat zrobił się jakiś taki ciemny.... Moje oczy zaczęła zasłaniać ciemność... Widziałem światło, tym światłem nie był punkt była sylwetka... ale czyja... Moja, czegoś innego a raczej kogoś innego? Zaczęła ona iść w moją stronę ale nie to się działo tylko w mojej głowie... Miałem zamknięte oczy więc nic nie widziałem... To była ostatnia rzecz jaką pamiętałem...

[Kaito Ishikawa]

Zima 395
Wyprawa B
Zakata
"Lis o dziewięciu ogonach" _____________________________
Posty:
MG: 18
Zakata : 17
_____________________________

Raikuro leży na ziemi. Asuma leży na ziemi. Stoisz nad nimi. Triumfujesz. Jesteś shirei-kanem. Kotomori ci gratuluję. Minari ci gratuluję. Miyu przytula się do ciebie. Isamu klepię cię po plecach. Jesteś kimś. Kimś ważnym...
- Aaaaaaaaaaaa !!! Golas ! Golas !
Wrzaski wybudziły cię z pięknego snu. Zerwałeś się na równe nogi, szukałeś Shien, ale nigdzie jej nie było. Powoli do ciebie dotarło, że jesteś w jakiejś oborze, musiałeś spać na sianie... Po następnej chwili dotarło do ciebie, że jesteś... goły.

  Ukryty tekst

Gdy się zastanawiałeś co się tutaj dzieje w głowie usłyszałeś głosik Shien
- Przebudziłeś się śpioszku, cieszę się, że żyjesz. Pieczęć na twoich plecach da ci obiecaną siłę. Twoje ciuchy są w twierdzy lorda Tao, zostawiłam ci pieniądze, jesteś w Daishi, proszę kup sobie dobry łuk biedaku, tutaj mają najlepsze w całym świecie... Zawsze będę przy tobie. Do zobaczenia mój drugi synku... Radzę uciekać właściciel tej roli nie słynie z wyrozumiałości

Głos w twojej głowie zamilkł, za to usłyszałeś jak z oddali jakiś mężczyzna wydziera się na całą osadę
- Daj ta widły ! Zaraz pogonie tego golasa !


Shien - KLIK
Rolnik

Słowniczek

Shien (紫炎) – „purpurowy płomień”

Archiwum Głosów

Pierwszy syn
Gwardzista lorda Tao
Hyūga Kotomori - KLIK
Jojo - Jōyama Jōtarō

Dla Adminów - nie dla Pączusia

  Ukryty tekst

GRATULACJE ! MISJA ZAKOŃCZONA SUKCESEM !

[Zakata]

Obudziłem się w środku polu, cały obolały, jakiś prostak darł mordę to musiałem się zawinąć stąd i udać z powrotem do posiadłości gdzie odnalazłem lorda i jego córkę. Wypuściłem ich na świat z miejsca gdzie byli zabarykadowani bo sam ten potwór mi powiedział gdzie są. Następnie korzystając z okazji bycia na granicy, stwierdziłem że dobrze by było się przygotować na każdą okoliczność a taką było samo kupno jakiegoś fajnego łuku. Tak też w ten sposób udałem się na szlak transportowy prowadzący prosto do Daishi.

Z/T - Szlak transportowy

[Sayuri]

Poranek na pewno nie był typowy. Przecież niecodziennie widzi się ganiających za sobą ludzi. A zwłaszcza dowódczynie ganiającą za swoim podwłądnym. Sayuri patrzyła na ten nieco komiczny obrazek, chociaż dopóki nie poznała szczegółów dzięki uprzejmości Ayame, nie zdawała sobie sprawy, że to naprawdę było zabawne. Taki komentarz wolała jednak zostawić dla siebie, zwłaszcza, gdy poczuła jak kącik ust drga jej ku górze. Oj nie, lepiej się teraz się nie uśmiechać! Jakby to dowódczyni zobaczyła, to zaraz i ją by zaczęła ganiać! Mimo wszystko czerownowłosa musiała gwałtownie się odwrócić, by ukryć twarz przed ganiającą za Masakiyo Akabane. Naprawdę ciężko było powstrzymać ten uśmieszek.

Swoją drogą, tyle energii u dowódczyni nie widziała, odkąd ją poznała. No dobra, to była raptem doba niecała, no ale jednak! Do tej pory młoda kobieta zdawała się być dość, hm, nawet ciężko to było dobrze nazwać. Po prostu niezbyt energiczna. A teraz ganiała za Masakiyo, jakby wstąpiły w nią wszystkie siły tego świata. Cios też był niczego sobie. Akurat młoda Hyūga zerknęła wtedy w tamtą stronę, bo usłyszała jak ktoś w coś przywalił. Tym kimś okazał się być ich kolega, a czymś drzewo. I właśnie wtedy otrzymał dodatkową "pomoc" w otrząśnieciu się ze swych, zapewne, mylnych przekonań.

I tak minął im ten poranek. Przez chwilę może i było trochę zabawnie, ale potem w drodze panowała niemal grobowa cisza. Może to i lepiej, niż jakby w stronę Masakiyo miały co chwilę lecieć jakieś przekleństwa czy groźby. Czerwonowłosa w sumie nie wiedziała, czy chłopak tez milczy, bo rzeczywiście woli nie podpadać czy może był obrażony? Jednak kiedy wyłapała jedno jego spojrzenie, watpliwości się rozmyły. Obrażony, ewidentnie. I to na tyle, że nawet nie kusił się na żaden pseudo flirciarski tekst. Za to w tym wszystkim jasnym światłkiem, niezmiennym, była Ayame. W swoim własnym świecie, nie przyjmując się niczym dookoła. Chociaż w każdej chwili też mogła zobaczyć coś złego, a wtedy jej nastrój również diametralnie się zmieniał. Póki jednak było dobrze, to Sayuri wolała tej jej dobrej aury nie naruszać.

Czerwonowłosa kunoichi miała kilka momentów, w których chciała się odezwać. Już nawet otwierała buzię, ale jakoś w ostatniej chwili rezygnowała, bo w sumie nie wiedziała nawet, do kogo powinna się odezwać. Do jednej osoby z drużyny? Do wszystkich jednocześnie? Kurka rurka!
- A byliście kiedyś w Daishi? - wypaliła nagle, kiedy w sumie już byli u celu. Nadal w Kyuzo, ale już na granicy z Daishi, blisko rodu Kōseki. Sayuri jeszcze nie miała okazji, ale na pewno to się zmieni. Miała w końcu Yukari do odwiedzenia, chociaż bez zapowiedzi mogłaby jej nie zastanawiać. Trzeba będzie jakiś list napisać, ale to może po powrocie z misji. Na razie to przyglądała się posiadłości, która była ogromna! Owszem, może nie była to największa budowla, jaką Sayuri widziała, ale przyzwyczajona była raczej do niskich budynków mieszkalnych lub usługowych. A teraz, tak przypuszczała, mieli znaleźć się w środku.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 9/...

Lato 396 roku Sayuri Kampania C - Cień spod herbu Tao

Na pytanie czy byliście kiedyś w krainie klanu Kōseki oraz szczepu Jūgo, dowódczyni pokręciła głową, swoimi ruchami wróciła do dawnej "ja", choć w dalszym ciągu jej odczy mówiły co innego. Masakiyo patrząc przed siebie na chwilę zapominając, że jest obrażony na Akabane
- Mogłem odwiedzić inne krainy... - dramatyczna pauza -... Góry, pustynie czy miasta pełne świateł, ale zostałem. Bo są miejsca, które się zwiedza. I są takie, które się chroni... - przeniósł swoje spojrzenie na ciebie - .... A odkąd tu jesteś, mam jeszcze jeden powód, by nie odchodzić. - błysnęło swoimi zębami w twoim kierunku
- *PHI* ...- parsknęła niegrzecznie kruczowłosa dziewczyna
Masakiyo obrócił się powoli w stronę dowódczyni, zmrużył oczy po czym odwrócił się na pięcie i dalej maszerował przed siebie z obrażoną miną przypominając sobie, że jest obrażony na dowódczynię.

Mężczyzna szedł pewnym siebie krokiem, mogłaś wtedy przenieś swoje spojrzenie na druga stronę... i niespodziewanie tuż przy twojej twarzy, była twarz Ayame z wytrzeszczonymi oczami i kamiennym wyrazem twarzy, jakby chciała wyjawić ci coś strasznego.
- W Daishi demony i potwory, tam jest...- ściszyła głos -... Yamauba1, co zjada niechcianych przybyszów i ma sześć par rąk. Gwiazdy zakazują tam chodzić. - skończyła mówić po czym odskoczyła, zakręciła kółko wokół własnej osi i ze śmiechem podbiegła, aby zrównać się z Masakiyo.


---------------------------------

Znajdując się na terenie posiadłości lorda Tao, przywitali was strażnicy, którzy po upewnieniu się, że rzeczywiście jesteście tymi wojownikami z osady, na których czekają wpuścili was do środka, do wewnętrznego kompleksu. Tam zaś nakazano wam poczekać w jednym z półotwartych budynków przeznaczonych dla podróżnych. W oczekiwaniu dostaliście jedzenie oraz picie, aby zregenerować siły na drogę powrotną.

Po blisko dwóch godzinach oczekiwania, z jednego z budynków wyszło około dwudziestka shinobi oraz lektyka w której miał znajdować się sam lord Tao. Podszedł do was mężczyzna, który jak się okazał był dowódcą osobstej straży pana tych ziem
- Witajcie przybysze, nazywam się Tanaka Heihachi i dowodzę naszą jednostką. Jeżeli jesteście gotowi to wyruszylibyśmy już w stronę Shiroi-Iwa. - odparł spokojnie z pozytywną energią.
Tanaka był średniej wielkości mężczyzną, o krótkich blond włosach i zielonych jak szmaragd oczach
- Tam, myślę, że możemy już ruszać, wypoczęliśmy - odpowiedziała Akabane patrząc po was jakby starając się znaleźć gest zaprzeczenia bądź rezygnacji, ale takiego nie dostrzegła.

Po chwili ruszyliście eskortując lektykę lorda i jego samego w drodze do Shiroi-Iwa.



Kurohebi Ayame
Yukimura Masakiyo - KLIK
Akabane Kohaku
Tanaka Heihachi

Słowniczek

1Yamauba - (山姥) - Górska wiedźma

Archiwum Głosów

Urzędniczka

[Sayuri]

Chyba z nich wszystkich, to właśnie najbardziej po Akabane spodziewałaby się, że była w tych krainach. Tymczasem jednak kobieta pokiwała przecząco głową, odpowiadając, jednocześnie nie wypowiadając ani jednego słowa. Może już wykorzystała całodzienny zapas swojej energii poranną gonitwą? Albo tygodniowy zapas! Pewnie okaże się w najbliższych godzinach. Może maksymalnie do jutra, bo czerwonowłosa nie sądziła, że rozstaną się jeszcze przed następnym wschodem słońca. Za to Masakiyo postanowił odpowiedzieć w swoim stylu, na okrętkę. Mężczyzna tak jak ich dowódczyni, nie przebywał jeszcze w Daishi. Na wzmiankę o tym, że "odkąd ona tu jest, ma jeszcze jeden powód by nie odchodzić", zachichotała rozbawiona, ale już tym razem nie zawstydzona. Chyba powoli przechodziła trochę do porządku dziennego z tą wylewnością chłopaka. Świadomość tego, że tak naprawdę nie była dla niego "tą jedyną", doskonale w tym pomagała. Nie umknęła jej uwadze również reakcja Akabane. Aż posłała w jej stronę badawcze spojrzenie. Czyżby nie podobało jej się to, co powiedział do niej Masakiyo? Może gdzieś w tym zimnym serduszku tliła się nutka zazdrości? Cóż, czerwonowłosa kunoichi oczywiście życzyłaby im jak najlepiej! Swoją drogą, ciekawe czy jeśli Masakiyo rzeczywiście uwiodłby jakaś kobietę, to czy zaprzestały tego flirtu na każdą stronę? Czy to nadal byłby Masakiyo?!

Reakcja Ayame za to ją zaskoczyła. Gdy dziewczyna nagle znalazła się przed nią, tuż przed jej twarzą, stanęła jak wryta i wpatrywała się w nią co jakiś czas tylko mrugając oczami. Potwór? Potwór co zjada niechcianych przybyszów? Ciekawe, co na to Yukari. Zdecydowanie musi jej wspomnieć o tej Yamaubie.
- Niesamowite... - czerwonowłosa wyszeptała pod nosem, kiedy dziewczyna już się odwróciła i powędrowała dalej. Można to było odebrać tak, jakby wypowiadała się do samego faktu istnienia potwora. A Sayuri wciąż była pod wrażeniem tego, że zawsze Ayame ma coś do powiedzenia, czego nie dałoby się przewidzieć. Czy te gwiazdy to nie są zbyt duże plotuchy?

I tak oto, w większości w ciszy, a przy końcu drogi z kilkoma dziwnymi zwrotami, dotarli na miejsce, gdzie oczywiście upewniono się, że są tymi, na których w posiadłości czekają. Następnie zaprowadzili ich do nie do końca zabudowanego budynku, który być może był właśnie przeznaczony dla gości, którzy wpadli tylko na chwilę bądź dla podróżnych. W każdym razie, nie było na co narzekać. Dostali jedzenie i picie, z którego chętnie młoda Hyūga skorzystała. Warto było napełnić brzuchy przed dalszą podróżą, bo przecież nie spędzą tutaj nocy. No i też troszkę odpoczęli, więc jak tylko była okazja, to Sayuri posadziła tyłek na jakimś siedzisku i czekała razem z resztą, rozglądając się dookoła nienachalnie, jakby chciała zapamiętać każdy szczegół tego miejsca. Albo zabić jakoś ten czas oczekiwania.

Trochę czasu minęło, ale w końcu ktoś się pojawił. Sayuri wstała z miejsca i szczerze powiedziawszy była lekko zaskoczona. Spodziewała się mniej ilości osób, skoro byli oddelegowani do eskorty, ale w sumie dźwigać tę lektykę... No mogło to nie być najlżejsze zadanie. Pewnie trzeba było się zmieniać i w ogóle. Bądź co bądź, to pierwsze takie zadanie młodej Hyūga, więc wciąż się uczyła. Chociaż można było się spodziewać, że co kraj to obyczaj, prawda? Albo chociażby co lord, to obyczaj.

Przedstawił im się sam dowódca całej jednostki. Średniej wielkości blondyn że szmaragdowymi oczami, które na pewno mocno wyróżniały się na tyle jasnych włosów. Sayuri ukłoniła się w geście powitania, ale nie odezwała się ani słowem. Chyba spodziewała się, że zobaczą jeszcze samego lorda Tao, ale tu najwidoczniej również się pomyliła. Lektyka się nie otwierała, z środka nie docierał żaden dźwięk. Czerwonowłosa rzuciła nienachalne spojrzenie w tamtą stronę, ale szybko odwróciła wzrok, kiedy Akabane zgodziła się na powrót. Dziewczyna tylko skinęła głową na znak, że nie ma nic przeciwko i też jest gotowa do drogi, po czym podeszła bliżej Ayame i Masakiyo. Chyba, że Ci ruszyli całkowicie od siebie oddaleni, wtedy zajęła miejsce bliżej Ayame. To wszystko w przypadku, jeżeli ich dowódczyni nie zarządziła inaczej. Jeśli jednak dostała swój przydział miejscowy, rzecz jasna zamierzała wykonać polecenie, bacznie obserwując otoczenie, by móc zareagować na coś podejrzanego. Ciekawe czy będą nocować w tym samym miejscu? Nie, chyba nie. Tu mieli krótsza drogę po nocowaniu, niż to, co przeszli z Shiroi-iwy aż do rozbicia namiotu. Chociaż teraz już trochę czasu im zeszło zanim tu dotarli, zanim w ogóle lord i reszta wyszli. Tak więc sobie rozmyślała, próbując się czymś zająć.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 10/...

Lato 396 roku Sayuri Kampania C - Cień spod herbu Tao

Drużyna której była członkinią wyszła wraz z lektyką w której przebywał lord Tao oraz z jego strażą przyboczną na główny trakt w Karmazynowych Szczytach, w kraju Daishi. Prze większość dnia nic się właściwie nie działo, szliście przed siebie czując żar popołudniowego Słońca. W innych częściach świata z pewnością bardziej dotkliwie odczułabyś warunki pogodowe, ale na szczęście w tym miejscu promieniom słonecznym towarzyszył lekki, chłodny wiaterek idealny na ochłodę.

Nikt do was nie zagadywał ze straży przybocznej, zarządcy tego kawałka ziem. Nie licząc samego dowódcy Tanaka, reszta przyjęła was bardzo chłodno. Najwyraźniej poczuli się urażeni, że potrzebny jest jeszcze ktoś do pomocy, aby skutecznie ochronić ich pana. Czy ktoś się z tym zgadzał czy też nie, Reiko-sama najwyraźniej miał inne zdanie, a którego wolę właśnie wykonywałaś. Masakiyo szedł bardziej z przodu, Akabane zdawało się, że już wróciła do siebie i też w ciszy szła przed siebie, ale jednakowoż była z waszej czwórki najbardziej wycofana. Do Ayame w tym momencie żadna gwiazd nie przemawiała by wyglądała na znudzoną.

Nic się nie zapowiadało, aby ktoś miał wam przerwać, kiedy jeden ze strażników w końcu wykrzyczał.
- Oddział wroga. Dwadzieścia osób południowy-zachód nadchodzą !
Orientujać sie w kierunkach świata wiedziałaś, że przeciwnicy zostali wykryci i znajdują się przed tobą w lesie po twojej prawej stronie, po lekkim ukosie. Czas przygotować się do walki
- Chronić lorda za wszelką cenę - rzucił jeszcze do wszystkich Tanaka


Tanaka Heihachi
Członek straży przybocznej lorda Tao

Słowniczek

Yamauba - (山姥) - Górska wiedźma

Archiwum Głosów

Kurohebi Ayame
Yukimura Masakiyo - KLIK
Akabane Kohaku
Urzędniczka

Z/T