Szlak transportowy

[Shins Hyo]

Poprzedni post: viewtopic.php?p=224237#p224237

Życie Shinsa toczyło się od treningu do treningu. Większość swojego czasu poświęcał na rozwój osobisty, choć rzadko zdarzało mu się z niego korzystać. Zauważył jednak, że coraz trudniej jest mu znajdować ciekawych tematów, które mógłby opanować bez włożenia większego wysiłku w zdobycie nowych umiejętności. A drogą do tego nie były treningi, a sprawdzenie swoich umiejętności w praktyce. Do tej pory takich okazji miał niewiele, ale te, które miał zazwyczaj były dosyć opłacalne. Dlatego też postanowił zmienić strategię i ruszył na południe - do Ryuuzaki. Plotki głosiły, że to właśnie tam przeniosły się zarówno rody Uchiha i Gazo, jak i siły zbuntowane przeciwko Cesarzowi Morskich Klifów. Jeśli szukało się wyzwania, to właśnie to był dobry adres do odwiedzenia.

W planach Shins miał przede wszystkim spore zakupy - musiał kupić duże zwoje, by nosić przy sobie zapasy wody dla swoich Suitonowych technik. Przyda mi się też trochę notek, do tworzenia bariery. Może warto pomyśleć o niewielkim plecaku, by nie musieć wszystkiego taszczyć w rękach albo być skazanym na pieczętowanie. Zbroja też by mu się przydała, ale nie posiadał wystarczających funduszy, by taką zakupić. Nie mówiąc o porządnym mieczu - Wielki Kunai był w porządku, ale raczej nie prezentował się z nim specjalnie epicko. Będzie musiał kiedyś zainwestować w coś budzącego większy respekt.

Nie zatrzymując się na treningi podróż szła szybko. Hyo podróżował teraz po terenach spornych, na których kiedyś leżało Sogen, więc wystawianie się na widok w miejscu tak odkrytym jak główny trakt idący przez prowincję nie było specjalnie mądre. Trening w tej okolicy też nie, ale chociaż miejscówka była dosyć ukryta i odosobniona. Pogoda w czasie podróży nie była zła, ale mogłaby też być lepsza. Pochmurne niebo chroniło przed ciepłem, a lekki wiatr wychładzał, ale w trakcie marszu człowiek mógł się zagrzać, dzięki czemu aura nie doskwierała za bardzo w podróży. Może nawet na czas szybkiego pokonywania kolejnych kilometrów była wręcz pożyteczna, gdyż nie nastrajała do długich postojów.

Następny temat: viewtopic.php?p=224244#p224244

  Ukryty tekst

---

  Ukryty tekst

[Uchiha Tsuyoshi]

Dokąd: Ryuzaku no Taki
Przez: Bezpośrednio
Środek transportu: Koń

Tsuyoshi, Hiromi i Azuma podróżowali konno przez bagna. Oczywiście nie było to przyjemne, ale rozmowa sprawiała, że czas płynął zdecydowanie szybciej i łatwiej było znosić nieprzyjemności podróży. Później, gdy wjechali na nieco bardziej suche tereny, podróż była zdecydowanie mniej wymagająca. Im bliżej Południowego Sogen, tym lepiej. Mniej komarów, wilgotności i tego nieprzyjemnego, duszącego zapachu. Po drodze nie zatrzymywali się nigdzie, jedząc żołnierskie zapasy. Zależało im na tym, żeby w miarę szybko dostać się do Sarufutsu, bo chyba nikomu nie sprawiało przyjemności dłuższe pozostawanie na tym parszywym odcinku frontu (a przynamniej taka była perspektywa Tsuyoshiego).

Zanim życzliwe osoby zwrócą uwagę na to, że nie zapłaciliśmy za podróż konną, chciałem wyjaśnić, że konie otrzymaliśmy fabularnie od armii i zostaną one zwrócone w Sarufutsu, więc nie jest to przypadek, kiedy się odpłatnie wynajmuje konie albo wynajmuje wóz konny.

[Kaito Ishikawa]

Fabuła

Lato 396 roku Antai

Podróż zajęła nam sporo czasu, przemarsz taką ilością wojska nie należy do prostych operacji logistycznych. Choć oczywiście dbano o tempo, które należało utrzymać to jednak nie mogło to się w żaden sposób równać z tym jak sam bym wyruszył w kierunku kraju Antai.

Musieliśmy też rozbić obozowisko, to akurat poszło bardzo sprawnie. Wieczór był przyjemny, choć z reguły zawsze stroniłem od ognisk i śpiewów przy nim to tym razem w raz z Mai pozwoliłem sobie zostać, oswoić się z otaczającymi mnie ludźmi. A to nie było dla mnie łatwe, dawno tyle osób nie poruszało się dookoła mnie. Choć musiałem z uśmiechem przyznać, że było o wiele łatwiej niż kilka miesięcy temu, gdzie zdobywałem twierdzę Katashi... To tam poznałem Erumi oraz chłopców. Uśmiechnąłem się do własnych myśli.

Wieczór przyniósł zaskoczenie, którego nie przewidziałem, miałem spać z Mai w jednym namiocie. Choć już wcześniej spałem obok niej to było to na łożu szpitalnym jak w połowie była nieprzytomna albo niezbyt orientowała się gdzie się znajduje. Po chwili sam zacząłem się zastanawiać, dlaczego zaczyna mi to przeszkadzać. Dziewczyna zaś jakby przyjęła tą rzecz jako absolutnie normalną, dlatego poszliśmy spać każdy po swojej stronie namiotu, a jej pies, gdzieś obok nas...

Rankiem zaś zorientowałem się po przebudzenie, że obudziłem się za blisko dziewczyny. Wciąż nie mogąc zrozumieć swojego zakłopotania wyszedłem z namiotu chcąc złapać haust świeżego powietrza.

Szybkie śniadanie i ponownie wymarsz w kierunku naszego obozu.

Z/T