Jaskinie na południu Midori

[Kori]

Kim Jesteś?
Misja: C 8/14
Uczestnik: Hi Long
Czas: Noc
Pogoda: Ciepło z bezchmurnym niebem

Hi long zrobił to, co powinien zrobić, poddając się hersztowi, który wydwał się dużo bardziej doświadczonym wojownikiem. Gdy Long zaczął się zbliżać tamten wyciągnął swoją dłoń w jego stronę, przemawiając krótko, ale stanowczo.

– Stój kurwa, gdybym chciał, żebyś się ruszał to bym ci o tym powiedział. Jesteś jakiś głupi, czy nie rozumiesz prostych poleceń. Od teraz jesteś kurwa na mojej łasce i jak będę chciał coś od ciebie, to na pewno się o tym dowiesz. – Mężczyzna wyciągnął swoją broń, po czym ruszył w stronę bohatera, tak by stanąć kilka metrów przed nim.

– A teraz, jeśli nie chcesz umrzeć pójdziesz grzecznie tam, skąd ukradłeś tego konia i razem zastanowimy się, czy będziesz mi do czegoś potrzebny. W dupie mam Yokukage i twoje bajki o tejmniczych bibliotekach, chyba żeś się z księżyca urwał myśląc, że będę ryzykował dla bajeczek – Mężczyzna wskoczył na konia, po czym popchnął Hi, tak by szedł przodem. W krótkim czasie po tym z oddali dało się zauważyć dwie mknące kule ognia, które już po chwili okazały się pochodniami dzierżonymi przez nieustraszonym towarzyszy herszta. Ich twarze były rozpalone od biegu, a wcześniejsza popijawa wydawała się odległym wspomnieniem.

– Szefie, co jest, kim jest ten kurwa gostek – Zapytali, gdy Long zwolnił swoją technikę. Utrzymywanie jej w dalszym ciągu było marnowaniem chakry, której jemu niestety mogło wkrótce brakować.

– To nasz więzień patałachy… Wszystko za was muszę robić, a jeszcze nawet nie udało się wyjechać z tej dziury. Związać go i wracamy, jutro musimy przekroczyć granicę. Nie będziecie spać do rana, macie go pilnować, żeby znowu chuj nie uciekł – Herszt rzucił im linę przymocowaną do konia, po czym wszyscy ruszyli w stronę obozu. O ile oczywiście Long nie zaczął szaleć, właściwie to wciąż miał wolny wybór. Towarzysze Herszta z widocznym wkurwieniem przyjęli informację o tym, że przyjdzie im nie spać tej nocy, szarpiąc młodego więźnia.

– Idziemy kurwa, już my cię przypilnujemy… Tak ci ryj obije, że nawet nie pomyślisz, żeby palcem kiwnąć – Przemówił drugi, a bohater mógł zrozumieć, że czeka go trudny okres.

Herszt
Bandyta

[Hi Long]

Kiedy Hi Long w końcu został pojmany, można było zaobserwować u niego uśmiech. Co prawda nie śmiał się na głos, ale był tak dobrze pilnowany, że jego mimika twarzy mogła “urazić” bandytów, którzy odprowadzali go do obozu.

- Nie trzeba od razu się gorączkować. - przemówił do nich Hi Long - Na pewno będę bardziej przydatny żywy niż martwy. - Chłopak zastanawiał się jaką kartą przetargową może być jego wolność.

- Z chęcią pokaże wam parę sztuczek - tym razem zaproponował im walkę jeden na jednego. - oczywiście jeżeli macie na tyle godności oraz ikry by mnie pokonać solo.

Tym razem Hi obawiał się, że zabraknie mu opcji powrotu ze swojej misji. Nie mógł sobie pozwolić na kolejne błędy ze względu na spore zużycie chakry i obecność wkurzonych bandziorów. Gdyby jednak kazano mu się zamknąć, szybko odpowiedziałby, że ma czas i jeśli któryś z nich chce się z nim zmierzyć to z chęcią pokaże im jak walczy prawdziwy mężczyzna.

- Jeśli jesteście zmęczeni albo macie kaca, to równie dobrze możemy “poćwiczyć” jutro rano. - chłopak coś kombinował i czekał na odpowiednią chwilę aby uciec. Najpierw jednak trzeba było obejść zabezpieczenia obozu, oraz czujne oko herszta.

- A propos kaca. Ten wasz cały kolega od picia alkoholu… Mogę wskazać wam gdzie go zostawiłem zawiązanego. Chyba że chcecie zostawić poszukiwanie do rana, na pewno mu tam w lesie wygodnie.

Hi Long w ciszy słuchał obelg pod swoją osobą. Był bardziej opanowany niż wcześniej i jedyne co mogło pójść nie tak to prowokowanie bandytów. Trzeba było uważać na ich emocje i odczucia. W każdej chwili mógł mieć dosłownie nóż pod gardłem, dlatego w razie czego dałby się poharatać pięściami lub tępymi narzędziami. Tylko po to by obniżyć czujność bandytów i trafić do więzienia w mniej pilnowanej części obozu w takim stanie, który pozwoliłby mu na wysłanie wiadomości do najbliższej wsi przez klona techniki Bunshin no Jutsu, lub próbie wydostania się z niewoli własnymi siłami, co było jednak o tyle trudne, że musiał zregenerować siły po “walce” z bandytami.

  Ukryty tekst