Szpital

[Nobuo]

Listonosz
Misja D - Mumei

---

Posty
Nobuo 4
Mumei 3

---

Historia Mumei'a wyglądało nadto przekonująco, jak tylko wspomniał o wynikach, dlatego też wszyscy go puścili pozwalając dojść do recepcji. Nie miał jeszcze okazji w życiu doświadczyć takiego szpalera, ale zrobili mu go wszyscy pozwalając dojść spokojnie do lady za którą przyjmowała pani przyjmowała w rejestracji. Spojrzała na Mumei'a niechętnym wzrokiem. - Czego nie w kolejce? - Jakby do niej nie dotarła historia jaką sprzedał przed chwilą losowym osobnikom.

- Badania ma a nie czego! Nie wiecie kto wam listy dostarcza?! Co to jest za szpital, niekomptentne świnie! My wam życia powierzamy, a podstaw nie znacie!- Wydarł się do niej ten sam osobnik który jeszcze chwilę zblokował Mumei'a. Sama recepcjonistka, nie wyglądała na wnuczkę Wanako, bliżej jej było zdecydowanie do siostry, w najlepszym wypadku tej młodszej. Jednak trzymała się dosyć dobrze, poruszała się za ladą dosyć żwawo.

Teraz zostało tylko się zastanowić co będzie chciał jej powiedzieć, czy ona wie kim jest Wanako? Czy będzie szedł w zaparte, że to wyniki badań i mogą trafić do jakiegoś lekarza a to zaproszenia na zwykły ślub...

---

Wanako
Random 1
Random 2
Random 3
Pielęgniarka

[Mumei]

Mumei ruszył spokojnym krokiem wzdłuż utworzonego przez ludzi przejścia, starając się nie przyciągać zbyt wiele uwagi. Skinął lekko głową kilku osobom, które ustępowały mu miejsca, jednak jego spojrzenie co chwilę uciekało w stronę listów schowanych za pasem. Gdy znalazł się już bliżej początku kolejki, zwolnił nieco, jakby chciał upewnić się, że nikt nie obserwuje go zbyt uważnie. Dyskretnym ruchem dłoni wysunął jedną z kopert, zasłaniając ją częściowo ramieniem i ciałem. Udawał przy tym, że poprawia ubranie, by nie wzbudzać podejrzeń. Ostrożnie rozchylił brzeg papieru tylko na tyle, by zerknąć do środka i odnaleźć imię adresat. Liczył, że zaproszenie będzie zawierało wyraźnie wypisane nazwisko, jak to często bywało przy rodzinnych uroczystościach. Jego ruchy były powolne i wyważone, a twarz zachowywała spokojny wyraz, jakby nic szczególnego się nie działo. Dopiero po krótkim spojrzeniu wsunął list z powrotem, wracając do naturalnego tempa kroku, gotów odezwać się przy recepcji.
- Mam tu list do/od... - jeżeli Mumei zauważył imię do kogo jest on kierowany to wypowiada imię tej osoby, jeżeli zaś nie, wtedy mówi od kogo jest ten list.
- A pytałem się baby komu mam zanieść te listy, to nic i tylko że wnuczce, z moim szczęściem akurat trafię na takich ludzi co to nigdy o jej wnuczce nie słyszeli, ale w głębi duszy mam nadzieje że jednak obejdzie się bez problemów.

[Nobuo]

Listonosz
Misja D - Mumei

---

Posty
Nobuo 5
Mumei 4

---

Akurat Mumei miał szczęście w nieszczęściu i na liście był podpis Emi. Tak też gdy pokazał to od razu pielęgniarka zmieniła minę. - Ooo to dla Emi... EMI!!! - Wydarła się w niebogłosy, po kilku sekundach wbiegła zgrabna, wysoka dziewczyna o długich czarnych włosach. - Tutaj jakiś adorator ma list do ciebie. - Uśmiechnęła się perfidnie pielęgniarka rzucając biednego Mumei'a pod wzrok wszystkich wokół. Mógł się poczuć obserwowany przez całą kolejkę, ale ułatwiła mu ten moment dziewczyna. Wyrwała mu szybko list z dłoni i otworzyła czytając co tam będzie. - No i co mówisz o adoratorach, jak to zaproszenie na ślub jest... Idź ty... - Machnęła ręką i wzięła list i po prostu poszła gdzieś na korytarz.

Ten punkt wyprawy mógłby się zakończyć happy endem gdyby nie jeden mały szkopuł, czarnowłosa powiedziała, że to zaproszenie na wesele a nie wyniki badań. - Oszukał. - Mumei widział tłum ludzi patrzących na jego osobę wzrokiem szczerej, czystej, siarczystej nienawiści to był moment jak powinien się stąd ewakuować i lecieć do następnej lokacji... Chyba, że coś jeszcze chciał załatwić.

---

Wanako
Random 1
Random 2
Random 3
Pielęgniarka
Emi

[Mumei]

Mumei bez słowa przekazał list, spełniając swoją misję szybciej, niż się spodziewał. Gdy pielęgniarka nagle wykrzyczała imię Emi na cały korytarz, drgnął lekko, zaskoczony gwałtowną reakcją. Przez moment stał jak wbity w podłogę, czując na sobie spojrzenia ludzi z kolejki. Sytuacja była niezręczna, ale ciekawość szybko wzięła górę nad skrępowaniem.
Obserwował Emi uważnie, gdy czytała wiadomość. Na jej twarzy przemknął cień czegoś więcej niż tylko rozbawienia. Kiedy padło słowo adorator, w jej spojrzeniu pojawiło się coś na kształt zawodu, jakby przez sekundę naprawdę liczyła na inny powód tej całej sceny. Mumei uniósł lekko brew. Jeśli była młoda i rzeczywiście całkiem ładna, a była, może los właśnie podsunął mu okazję.
Przez głowę przemknęła mu myśl, by rzucić pół żartem, że w razie czego może zostać tym adoratorem. Jeśli zareaguje chłodno, zawsze da się to obrócić w żart. A jeśli nie, być może właśnie zacznie się coś znacznie ciekawszego. Czasem warto zaryzykować.
- Zawsze mogę zostać tym adoratorem, jeśli tylko masz ochotę wyjść razem na kawę na przykład. - czułem się zawstydzony, ale czułem że warto coś takiego teraz powiedzieć, wiadomo może nic się nie wydarzy, a nawet jak się bym miał z nią spotkać to do niczego nie musi dojść bo może nie być w moim typie, ale takich okazji nie jestem w stanie przepuścić.
Mumei przez krótką chwilę stał jeszcze w miejscu, czekając na jakąkolwiek odpowiedź. Czuł jednak wyraźnie, że czas przecieka mu między palcami, a atmosfera wokół gęstnieje z każdą sekundą. Spojrzenia ludzi nie były już tylko ciekawskie. Były ciężkie, nieprzyjazne, gotowe go pożreć.
Jeśli w oczach dziewczyny pojawiło się choć odrobinę zainteresowania, czekał na znak, na gest, może na słowo, które mogłoby być zaproszeniem do dalszego kontaktu. Może poda jakiś namiar, może rzuci coś więcej niż zdawkowe spojrzenie. Jeśli jednak nic takiego się nie wydarzyło, działał bez wahania.
Błyskawicznie pochwycił ołówek leżący przy recepcji, a jeśli nie tam, to cokolwiek, czym dało się pisać. Był szybszy i zwinniejszy niż większość obecnych, więc nim ktokolwiek zdążył zareagować, skreślił kilka słów na przypadkowej kartce, a w ostateczności nawet na kopercie z zaproszeniem. Krótki znak, coś wystarczającego go jej.
Potem nie oglądał się za siebie. W jednym płynnym ruchu odwrócił się i sprintem opuścił budynek, kierując się do następnej lokacji, sklepu z wyposażeniem, jakby to była kolejna misja na mapie.

[Nobuo]

Listonosz
Misja D - Mumei

---

Posty
Nobuo 6
Mumei 5

---

Słowa Mumei’a zawisły w powietrzu ciężej niż wcześniejsze oskarżenie o oszustwo. Przez ułamek sekundy zrobiło się wręcz nienaturalnie cicho. Nawet starszy mężczyzna z kolejki zamilkł, jakby sam nie był pewien, czy to, co właśnie usłyszał, wydarzyło się naprawdę. Emi uniosła brew... - Ty? - powtórzyła spokojnie, mierząc go wzrokiem od stóp do głów. Nie było w tym kpiny. Raczej szczere zaskoczenie. Ktoś z tyłu parsknął śmiechem. - Najpierw kłamie o badaniach, teraz w adoratorów się bawi! - rzucił ktoś inny.

- Jeszcze nie zdecydowałam, w razie czego się odezwę.- Po czym faktycznie opuściła to miejsce i zniknęła w głębinach szpitalnych korytarzy. Teraz Mumei postanowił się błyskawicznie ewakuować w stronę sklepu z wyposażeniem. Tam miała na niego czekać kolejna wnuczka Wanako...

Dochodząc do sklepu, nie było kolejki w zasadzie nie było nikogo tak też by przy ladzie stała jedna kobieta podobna do Emi...

Z/T - Sklep z wyposażeniem

---

Wanako
Random 1
Random 2
Random 3
Pielęgniarka
Emi