Shinobi War PBF Naruto

Zima 395/6 - Lato 396
Wyprawa B
Anzou
"Mędrzec" _____________________________
Posty:
MG: 15
Anzou : 14
_____________________________

Walka zaczęła się na dobre, widziałeś lecące w twoją stronę wiązki, szybko oceniłeś, że są słabsze od twoich. Co później zdążyło się potwierdzić w praktyce. Twoje wiązki zderzyły się z wiązkami Tengu i... Przebiły się przez nie, rozpryskując je, twoje wiązki choć osłabione to dopadły do swojego celu.

Yokai zawył, ale nie z bólu tylko ze złości, ruszył w twoim kierunku i wykonał zamach starając się przeciąć cię w dół, rzuciłeś się w dół unikajać uderzenia. Demon odskoczył, pomiędzy wami przeszła wichura, która zdążyła poderwać śnieg. Gdzieś obok ciebie uderzyło kilka piorunów.

Zawiązałeś kolejne pieczęcie i jeszcze jedna wiązka powędrowała w stronę demona raniąc go już dotkliwiej.
Ten zawył ponownie, ale dało sie słyszeć przebijając się powoli ból w jego głosie.

Yokai ponownie użył elementu burzy tym razem wysłał w twoim kierunku aż pięć wiązek. Doskonale znałeś swoje kekkei genkai, więc bez problemu mogłeś wybrać prawidłową ścieżkę ucieczki, tylko w którą stronę się udasz ? A może ponownie będziesz chciał skontrować atak swoim atakiem o większej w skali sile ?

Godne podziwu było jak bardzo starałeś sobie przypomnieć i wykorzystać wszystko czego się nauczyłeś podczas odbytego treningu pod czujnym okiem Raijina. Już teraz czułeś jak element Burzy zaczyna się z tobą jednoczyć. Czułeś jak przechodzisz przez coś nowego, coś co zmieni cię już na zawsze.

Tengu, król tej góry- KLIK
Raijin - KLIK

Dla Adminów

Kampania 14/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pan żywiołów

Sasame z Takahashim
Weszliście do środka, mogłaś dostrzec, że twój podwładny ma spory kawałek mięsa oraz dzban wody. Postawił podarki przed członkiem Senrankai.
- Jedz - powiedział spokojnie
Mężczyzna spojrzał z wdzięcznością, szybko pochłaniając jedzenie.
- Mów co wiesz

Z przesłuchania wyszło, że są to dezerterzy Senrankai, którzy uciekali przed swoimi. Nie chcieli już służyć w organizacji, ale z członkostwa nie można zrezygnować jak ze świeżego mleka doniesionego z samego rana. Chata była własnością jednego z ludzi, mieli tam wylizać rany i wrócić do zwyczajnego życia. Na mapach zaznaczyli kryjówkę, gdzie znajdowała się jedna z głównych siedzib organizacji. O innych nie słyszeli. Wszystkie zasłyszane historei pokrywały się ze sobą. Nie trzeba było grać ostro, ale nikt w sumie nie zabronił.

Takahashi Yūto

Archiwum Głosów
Pierwszy pojmany członek Senrankai
Yonrou
Akirai Shūsuke - KLIK
Młodzieniec szczepu

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Niczym jeździec bez głowy, nie zwracając uwagi na nic po drodze, wystrzegając się jedynie ewentualnych zagrożeń parłem do miejsca skąd dochodził głos. W końcu dotarłem do jej celi
- Mai - powiedziałem mocnym przywołującym tonem
Próbowałem tam wejść, ale drzwi od celi były zamknięte, złapałem za nie i potrząsłem w nadziei, że zamek ustąpi. Nic jednak takiego się nie stało. Dziewczyna zaczęła mnie wzywać, poczułem jak coś ściska moje serce, jak łzy napływają mi do oczu.
- Mai - wyszeptałem ciszej

Widząc co się dzieje, widząc, że ktoś bawi się moimi zmysłami na wszelki wypadek użyłem Kai. Chcąc upewnić się, że jestem przy zmysłach. Jeżeli rzeczywiście wpadłem w iluzję idę dalej przed siebie albo wracam szukając dalej Mai... Jeżeli jednak ona wciąż tam była, nie mogłem sobie pozwolić na to, że zmarnuje potencjalną szansę na uratowanie dziewczyny. Klucz od zamka ? Nigdzie nie widziałem. A miałem czas ? Gdy Mai była przede mną, gdy wciąż mnie przywoływała. To była moja wina, że się tu znalazła bo byłem słaby, bo jestem słaby... Kopniakiem otwieram drzwi, a jeżeli zamek nie będzie chciał puścić to przesyłam chakrę do Samehady i atakuje drzwi swoją najsilniejszą techniką w moim arsenale. W końcu kiedy zamek ustąpi zbliżam się do dziewczyny, bacznie obserwując psa. Przygotowuje się na obronę.

DLA MG

Kampania 13/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pan żywiołów

Takahashi przyjął twoje polecenie bez żadnego dźwięku czy wyrazu, jak zwykły rozkaz. Nie wydawał się typem sadysty, który ślini się na samą myśl, że mógłby kogoś obedrzeć ze skóry, czy odciąć kilka kończy. Przeciwnie wyglądał na metodycznego inteligenta, który dąży do celu wykorzystując różnego rodzaju "narzędzia", a przynajmniej takie mogłaś odnieść wrażenie.
- Tak jest Sasame-sama, bez narzędzi, zrozumiałem - odparł rzeczowym tonem podwładny

Członkowie Senrankai popłakali się prawie ze szczęścia, słysząc, że nie pozwolisz na tortury
- Dziękujemy dobra pani. Nie pożałujesz powiemy wszystko, wszystko powiemy - gorąco przyrzekali wrodzy wojownicy

Droga zajęła wam dwie godziny, znacznie się wydłużyło i to nie przez ilość osób, ale przez to, że niektórzy z Senrankai byli w opłakanym stanie.

Znajdowaliście się w specjalnym ośrodku niedaleko więzienia, każdy z członków Senrankai był w osobnych celach do przesłuchań
- Sasame-sama, masz życzenie osobiście przesłuchać więźniów, czy sam mam tego dokonać - zapytał zwyczajnym głosem Takahashi

Pierwszy pojmany członek Senrankai
Takahashi Yūto

Archiwum Głosów
Yonrou
Akirai Shūsuke - KLIK
Młodzieniec szczepu

Kampania 7/...

Lato 396 roku Sayuri Kampania C - Cień spod herbu Tao

Dziewczyna wyglądała na bardzo przejętą, kiedy do niej próbowałaś zagadać fuknęła rozłoszczona
- Poczekaj, zaburzasz energię gwiazd, wiesz czym to grozi... Pechem... Możemy nie wrócić żywi - podzieliła się z tobą Kurohebi, swoją opinią, wybałuszając przy tym teatralnie oczy.
Nie było zbytnio o czym z nią pogadać.

-------------------------------

Dziewczyna przystała na twoją ofertę, najwidoczniej ucieszyła z tej propozycji.
- Super ! Właśnie przymykają mi się oczy, więc rzeczywiście wolałabym pójść spać jako pierwsza. Ja pójdę jako druga i nie musisz się martwić, już pełniłam wartę. - powiedziała Ayame, szybko udając się do wnętrza namiotu, jakby bojąc się, że zmienisz zdanie.

Noc była spokojna, nic się nie działo, mogłaś tak jak Ayame przyjrzeć się gwiazdą. W pewnym momencie dostrzegłaś jak jedna z nich "spada", to była idealna pora na to, aby pomyśleć o życzeniu... Które kiedyś... Mogłoby się spełnić.

W końcu jak już sama prawie, że zasnęłaś, przyszła pora zmiany. Trochę trwało zanim dobudziłąś dziewczynę, która na to wszystko gadała jeszcze przez sen
- Mars w koniunkturze z kogutem drewna i szczurem wiatru, tworzą wybuchową mieszankę przyćmiewającą swym potencjałem nawet i tygrysa ognia...
Udało ci się w końcu dobudzić Ayame, ale to naprawdę nie było proste zadanie. Finalnie jednak zamieniłyście, mogłaś pójść w końcu spać

Tak to czasem bywa, że przyłożymy głowę do poduszki, a już trzeba było wstawać, miałaś tak i tym razem. Trzeba było szybko się doprowadzić do ładu, zjeść śniadanie, spakować i ruszać dalej. To dziś mieliście dotrzeć do siedziby lorda Tao.

Kurohebi Ayame

Archiwum Głosów
Urzędniczka
Yukimura Masakiyo - KLIK
Akabane Kohaku

Zima 395/6 - Lato 396
Wyprawa B
Anzou
"Mędrzec" _____________________________
Posty:
MG: 14
Anzou : 13
_____________________________

Mędrzec przymknął na chwilę swoje oczy, rozluźnił się, po czym wciągnął głęboko w swoje płuca górskie powietrze. Chwilę tak staliście, zanim przekrzywił lekko głowę w twoją stronę, i otwierając jedno oko, powiedział do ciebie z lekkim uśmiechem zarysowanym na twarzy
- Niech Ranton będzie twoim przewodnikiem. Pokonaj demonicznego króla burz. Ja tu poczekam.
Raijin odmaszerował na pobliski głaz średniej wielkości. Znajdował się tu pod olbrzymim drzewem, dlatego nie musiał martwić się, że znajdzie się na kamieniu choćby płatek śniegu.

śpiewający wiatr
Ruszyłeś w stronę szczytu, w kierunku jaskiń wskazanych przez twojego dotychczasowego mentora. Dzięki odbytemu treningowi wyczułeś tworzące się pioruny, po chwili zaczęły uderzać po bokach ścieżki którą kroczyłeś, jakby sam Bóg niebios rozkładał przed tobą swój "dywan" z piorunów. Ścieżka nie była specjalnie szeroka, bez trudu mogłeś zerknąć w przepaść, jednak jedynie co byłeś wstanie dostrzec to "białe mleko", które "rozlało" się kilka metrów w dół. Byłeś coraz bliżej, ciemne chmury powoli zaczęły się nad tobą zbierać, błyskawice przybrały na sile, grzmoty stały się intensywniejsze, całym sobą czułeś element burzy. Zbliżałeś się do jaskini, zbliżałeś się do ducha burzy.

Jaskinia była tuż przed tobą, niebo zdążyło już pociemnieć, grzmot błyskawic czułeś poprzez swoje włoski na karku, które od pewnej chwili cały czas były nastroszone. Wiatr nasilił się, stając się przepotężną wichurą, która uzbrojona była w grube płaty śniegu... Tak. To musiało być tutaj. Co czułeś ? Strach ? Ekscytacje ? Ruszyłeś w stronę jaskiń, której ciemność wnętrza była wręcz dla ciebie nieprzenikniona. Byłeś już od krok do wejścia, chwilę od użycia ninjutsu, wspomagającego widzenie... Energetyczna kula światła pojawiła się kilka metrów w głębi jaskini. Swoim blaskiem rozświetliła dosłownie wszystko. Pioruny zaczęły walić z taką siłą jakby zaraz miały przepołowić górę na której się znajdowałeś ! Czułeś, że to coś jakby cię skanowało, oceniało, osądzało i wtedy... Odbijając się od ścian, zostawiała za sobą smugi światła. Słyszałeś warkot natężenie elektrycznego kiedy ku twojemu zdziwieniu wystrzelił w twoim kierunku. Celowała prosto w twarz, świat zwolnił w twoich oczach, czułeś to, czułeś moc, czułeś, że jesteś w stanie tego uniknąć, stać się grzmotem jak Raijin cię uczył. Świat zaczął przyspieszać tak samo jak i twoje ciało, wykonałeś unik, kula przeleciała jedynie boleśnie i dotkliwie raniąc cię w brodę i polik. Krwi nie było, kula emitowała wysoką temperaturą, że w momencie kiedy cię zraniła od razu zasklepiła twoją ranę.

Pocisk energii przeleciał, podczas uniku potknąłeś się i upadłeś. Po chwili wstałeś jednak na próżno szukałeś kuli, przed tobą wraz z grzmotem i błyskiem pojawił się on, Yokai, który był panem burz. - Aaaaaa !!! - zawył przeraźliwie na moment uciszając samą burzę, śnieżyca ustała, śnieg nie dostawał ci się do oczu.
Tengu mocno zacisnął dłonie na swoim guandao, o mało go nie łamiąc na pół. Jednak król tej góry jedynie skumulował chakrę posyłając w twoim kierunku dwie wiązki Rantonu, jedną z lewej, drugą z prawej strony.

Tengu, król tej góry
Raijin - KLIK

Dla Adminów

Zima 395/6 - Lato 396
Wyprawa B
Anzou
"Mędrzec" _____________________________
Posty:
MG: 13
Anzou : 12
_____________________________

ZIMA 395/6

Podczas jednej z okazji zapytałeś starca kim tak naprawdę jest. Uśmiechnął się widząc twoją ciekawość
- Stary jestem, dużo w życiu widziałem jak i też przeżyłem. Oczywiście tego dobrego jak i złego. Shinobi przynależącym do któregoś z klanów czy osad nigdy nie byłem. Byłem zwykłym najemnikiem, ale swoje zobaczyłem i porzuciłem to. Póki jeszcze młody byłem walczyłem ze złem, pomagając ludziom jak tylko mogłem. A co do elementu burzy hmm... Urodziłem się z tym pewnie jak każdy. Nie każdy z klanu Kaminari włada elementem burzy, tak samo jak nie każdy władający elementem burzy należy do klanu Kaminari. To wielki dar, dla wielkich i prawych wojowników. Jesteśmy wybrańcami samych niebios. Pamiętaj o tym. - zakończył Raijin nie codzienną uwagą dotyczącą, wrodzonych umiejętności.
Zakończył temat i położył się spać.

LATO 396

Spokojnym spacerem szliście jeszcze z godzinę. Mogłeś przez ten czas w spokoju przyjrzeć się codziennie mijanemu krajobrazowi. Nawet udało ci się dzięki temu dostrzec kilka elementów przyrody, której nie dane było ci dostrzec przez codzienny trening. Jedną z zabawniejszych cech tego miejsca było, że ile byś nie biegł ile nie odśnieżał to przez wietrzną i śnieżną noc, każdego ranka teren wyglądał jakby niedotkbięty przez człowieka, dziewiczy... Oczywiście poza chatką mędrca.

Dotarliście do podnóża szczytu, mieliście jeszcze do pokonania jeszcze kilkadziesiąt metrów
- Na szczycie jest jaskinia, a w niej znajduję się sam demon burzy. To nie Bóg piorunów, ale wystrzegaj się, jeżeli popełnisz błąd zginiesz. Jeżeli go pokonasz zakończymy twoje szkolenie i będziesz mógł wrócić do Kujanari jako wojownik pokoju. - wyjaśnił ci Raijin, wskazując ostateczny cel treningu

Raijin - KLIK

Kampania 6/...

Wiosna 396 roku Yukari Kampania C - Dolina

Kobieta wysłuchała twojej rodzinnej sytuacji
- Rozumiem, dobrze, możemy tak się umówić, jak rozwiążemy tą sprawę to dostaniesz kilka dni wolnego, ale lepiej do nas wróć... Właściwie to nie wiem, czy nie byłoby lepiej, żebym też została gdzieś w pobliżu. Nigdy do końca nie wiadomo jak zamierza zagrać Kazuo, a coś mi podpowiada jakby był zdolny do wszystkiego w tym momencie. Musimy uważać, ale to będziemy martwić się jak już zakończymy to zadanie - sucho wyrzuciła z siebie seinin
Nie złożyła ci kondolencji, ale też nie dopytywała. Najwidoczniej musiała być jedną z tych osób, które uznawały, że wyrazy współczucia są opłakującym niepotrzebne i zbyteczne, że jedyną wartość jaką sobą reprezentują niosą dla tych co te słowa wypowiadają, aby poprawić sobie nastrój, wyświechtanym tekstem.

Minęłyście główną bramę przy której znajdowało się dwóch strażników oraz nieopodal drużyna shinobi. Widząc seinin rodu wszyscy stali i nisko ukłonili się Jun. Widocznie była równie rozpoznawalną osobą co Akira, ale chyba bardziej wielbioną, z pewnością przez męską część, która teraz wdzięczyła się do niej szerokimi uśmiechami.

Konie zostawiłyście niedaleko głównego wejścia, po kilku chwilach znalazłyście się na głównej ulicy.

- Za godzinę w tym miejscu, także nie odchodź daleko bo nie zamierzam później cię po osadzie szukać - rzuciła kobieta ostrzegającym tonem.
Obserwowałaś jeszcze przez chwilę jak czerwonowłosa szła w stronę siedziby władz

Kōseki Jun - KLIK

Z/T

Kampania 12/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pan żywiołów

Przebudziła się reszta Senrankai, jednak byli w tak opłakanym stanie, że nawet nie próbowali uciec po tym co usłyszeli od swojego kolegi. Najwidoczniej byli już pogodzeni ze swoim losem. Ciekawe co tak naprawdę się stało, że nie mieli w sobie nawet woli walki ?

W spokoju poczekaliście jeszcze godzinę, aż twój klon wrócił z piątką shinobi. Na przodzie, był wysoki, łysy mężczyzna
- Jesteśmy Sasame-sama, nazywam się Takahashi Yūto w randze Sentokiego, twój klon nas tutaj sprowadził, wzięliśmy kilka niezbędnych narzędzi do przesłuchania...
- Żadnych narzędzi, błagam, my wszystko powiemy, nie torturujcie nas ! - wykrzyczał jeden z pojmanych
Łysy mężczyzna nie zważając na krzyki dokończył
- ...W czym możemy ci pomóc ?
Decyzja należała do ciebie jak ostro zamierzasz zagrać.

Pierwszy pojmany członek Senrankai
Takahashi Yūto

Archiwum Głosów
Yonrou
Akirai Shūsuke - KLIK
Młodzieniec szczepu

Kampania 11/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pan żywiołów

Po błyskawicznym uporaniu się z przeciwnikami, zaczęłaś wdrażać w życie dalszą część planu. Klon pobiegł do osady, do której miał około piętnastu kilometrów, mogłaś spodziewać się wsparcia, za około dwóch, może trzech godzin.

Trzymając się planu dwójka z twoich klonów używała podstawowej techniki ninjutsu, którą poznawało się jeszcze za dzieciaka. Nie było takiej potrzeby, ale można było ci oddać, że tytuł seinina, nie wygrałaś na wioskowej loterii. Dzięki czemu nie musiałaś się martwić, że potencjalni wrogowie zostaną zawczasu zaalarmowani.

W domku nic nie znalazłaś oprócz zakrwawionych bandaży.

Zanim przyszło wsparcie, członkowie Senrankai zaczęli się przebudzać. Widząc ciebie jeden podniósł ręcę do góry
- Nie krzywdź, poddajemy się - wychrypiał mężczyzna

Pierwszy pojmany członek Senrankai

Archiwum Głosów
Yonrou
Akirai Shūsuke - KLIK
Młodzieniec szczepu

Kampania 5/...

Wiosna 396 roku Yukari Kampania C - Dolina

Jun wysłuchała twojego wywodu, mogłaś poznać po niej, że przypadł jej do gustu twój tok rozumowania
- Brzmi pokrętnie, ale to może jest to, takie nieoczywiste, że niby śnieg, którego nie ma, ale wciąż jest, ale w jakiejś innej postaci. Pasuje mi, ale weźmy tą listę tych lokacji, jakby się okazało, że to jednak nie to miejsce, to będziemy dalej podróżować... Do biblioteki już nie chcę wracać, za długo, przewietrzmy się.
Zakomunikowała ci kobieta, dla której najważniejsze jak się wydawało było już opuszczenie tego miejsca. Wychodząc zatrzymała jednego członka ze swojej służby
- Przyszykuj konie, namiot, dwa śpiwory i prowiant, dla dwóch osób na tydzień czasu... - rozkazała, po czym klasnęła w dłonie -... podróż mi o czymś przypomniała, po drodze zahaczymy o główną osadę. Będziesz miała jakąś godzinkę dla siebie, muszę załatwić jedną rzecz w siedzibie władz. - poinformowała cię kobieta

Po blisko dwóch kwadransach byłyście już w drodze, galopując do Seiyamy.
- Bardzo możliwe, że masz rację, że to nie chodzi o dolinę, która również może być zmyłką, jednak wydaje mi się, że na tej naszej liście, z pewnością jest to miejsce, którego próbujemy odnaleźć.
Las przez który przejeżdżałyście

W dalszej części Jun zadała inne nurtujące ją pytanie
- A jak twoja rodzina ? Nie martwi się, że tyle czasu już nie ma cię w wiosce ? Matka z ojcem pewnie już zdążyli zobaczyć to ogłoszenie ślubu... Można wypadałoby ich jakoś zaprosić albo zawitać do nich ?

W centrum osady znalazłyście się trzy kwadranse później. Było południe.

Kōseki Jun - KLIK

Z/T

Kampania 6/...

Lato 396 roku Sayuri Kampania C - Cień spod herbu Tao

Ayame rzeczywiście wyglądała na zdezorientowaną, a nawet można było dostrzec lekki rumieniec na jej polikach. Na twoje słowa pokiwała tylko głową.
- Powinnam unikać smoków, gwiazdy już nie raz jasno dały mi do zrozumienia, że to nie są dobrzy partnerzy dla mnie.

-------------------------------

Dowódczyni na spojrzała z pod byka
- Akamane ? Jak ten nie mówi do mnie skarbie albo gwiazdo polarna, tak teraz ty będziesz przekrzywiała moje nazwisko ? Co za drużyna... - niezadowolona dowódczyni ukryła twarz w dłoniach, po czym wolną ręką odgoniła cię jak muchę, najwidoczniej Masakiyo wyczerpał już limit jej tolerancji na podobne występki

Kolacja była smaczna, dowódczyni mało mówna, Ayame patrzyła na gwiazdy i układała przed sobą jakieś dziwacznie wyglądające karty, szepcząc coś do siebie, raz się zaśmiała, a raz posmutniała i tak cały czas. Masakiyo zaś wyciągnął mały zwój, odpieczętował z niego swoją lutnię i aby umilić wam czas przed spaniem, tak o to śpiewał, bez fałszu, czystym głosem:
Czy to tylko chwila?
O nie
Dziś wiem, że to miłość
Na pewno to wiem
Rozświetliło nas światło wszystkich gwiazd
I już żyć bez siebie przestaliśmy umieć

Czy to tylko moment?
O nie
Było nam sądzone
By znów spotkać się
W takiej chwili serce się nigdy nie myli
Kiedy mówi: "Kocham cię"

piosenka

Po rozłożeniu namiotów Ayame wciągnęła cię do jednego z nich. Drugi został dla dowódczyni oraz Masakiyo, jednak mężczyzna stanął na wysokości zadania.
- Skarbie, ale wspólne spanie to dopiero po ślubie. Ja akurat potrzymam war... *BACH*
Amant dostał front kicka na przeponę od dowódczyni, która wrzuciła go do środka jak worek kartofli
- Idziemy spać razem, trzymaj swoją stronę namiotu, jak poczuje, że się do mnie przytulasz to obetnę ci przyrodzenie. Sayuri z Ayame mają dzisiaj warte... - oznajmiła mu poirytowana już kobieta, która zwrócił się po chwili do was - ... Podzielcie się w miarę uczciwie. - dokończyła i sama weszła do środka namiotu, zamykając go za sobą
- Ja protestu...*BACH* - Masakiyo przechodził właśnie trudne chwilę, ale więcej już się nie odezwał

Tak o to pilnowanie obozu spoczęło na waszych barkach.

Yukimura Masakiyo - KLIK
Akabane Kohaku
Kurohebi Ayame

Archiwum Głosów
Urzędniczka

Kampania 10/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pan żywiołów

Na szybko obmyśliłaś plan, który miał sens i rację bytu, zwłaszcza, że już poznałaś trochę strukturę organizacji i doskonale zdawałaś sobie sprawę, że nie mam tam żadnego ichniejszego oficera czy samego Yami-o. Zrobiłaś klony i wparowałaś do środka, pierwszy oryginał przetarł szlaki, a za nim trzy kopie.

Wymęczni i poranieni przeciwnicy nie zdążyli nawet zareagować, a już byli obezwładnieni przez twoją technikę. Akcja się udała, mogłaś być z siebie dumna, teraz pozostawała jedna kwestia... Jak chciałaś wyciągnąć z nich informację, które mogą ci się przydać ? Bo oczywistym było, że taka sytuacja jak teraz może się więcej nie powtórzyć przy organizacji, która skutecznie unikała wykrycia przez tyle czasu.

Archiwum Głosów
Yonrou
Akirai Shūsuke - KLIK
Młodzieniec szczepu

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Skończyłem krzyczeć i wtedy to się zadziało, przeszył mnie dreszcz strachu... Był to pierwszy raz w moim życiu, przez chwilę wyłączyłem się na zewnętrzne bodźce, skupiając się na tym co jest we mnie. Nie panikowałem, nie pozwoliłem sobie na utratę kontroli, jednak zamilkłem. Mój organizm ostrzegł mnie, że to co robię jest bardzo, ale to bardzo niebezpieczną grą.

Zagryzłem zęby i pobiegłem za głosem, który mnie wzywał. Doskonale wiedziałem, że to pułapka, ale czy miałem jakieś wyjście ? Nie wydawało mi się, dlatego też podążałem dalej za usłyszanym głosem.

Znalazłem się w jakimś więzieniu czy innym lochu, ostrożnie stawiając swoje kroki, trzymałem w dłoniach Samehade i szedłem na pół. Słyszałem dźwięki, wołania, płacze, jednak pamiętając o moim instynkcie, który wcześniej mnie zaalarmował, trzymałem usta zamknięte. Przesuwałem się dalej do przodu, w kierunku głosu, aby w końcu wpaść w tą pułapkę, która najpewniej była na mnie zastawiona. To co zastałem w niezamieszkałych i opuszczonych już celach, nie napawało mnie optymizmem. Choć trochę mnie to zaskoczyło, sądziłem po charakterze kapłanki, że w tym miejscu nie ma takiego słowa jak więzień. Byłem świadkiem jak tylko zabijali na miejscu... Co tu się dzieje, tak naprawdę ?

Jak do tej pory wciąż nie słyszałem swoich towarzyszy, najwidoczniej musieli zostać w bibliotece.

DLA MG

Znaleziono 922 wyniki

Re: Prośby do administracji

Re: Górska Samotnia

Re: Brzozowy zagajnik

Re: Cmentarz świętych

Re: Brzozowy zagajnik

Re: Szlak transportowy

Re: Górska Samotnia

Re: Górska Samotnia

Re: Główna ulica

Re: Brzozowy zagajnik

Re: Brzozowy zagajnik

Re: Posiadłość Akiry i Jun

Re: Szlak transportowy

Re: Brzozowy zagajnik

Re: Cmentarz świętych